ही तो प्रेक्षकांची कृपा!
मुखपृष्ठ >> रविवार वृत्तान्त >> ही तो प्रेक्षकांची कृपा!
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

ही तो प्रेक्षकांची कृपा! Bookmark and Share Print E-mail

altमहेश मांजरेकर यांचा ड्रीम प्रोजेक्ट म्हणून प्रदर्शित झालेल्या ‘काकस्पर्श’ला प्रेक्षकांचा चांगला प्रतिसाद मिळाल्याचं चित्र निदान पहिल्या आठवडय़ात तरी कायम आहे. ‘काकस्पर्श’ बनवण्याचा विचार करतानाही, प्रेक्षकांची बदललेली अभिरुची, हे महत्त्वाचं कारण ध्यानात आल्याचं सांगताहेत सचिन खेडेकर..
पाच वर्षांपूर्वी ‘काकस्पर्श’ या चित्रपटाची संहिता माझ्या हाती आली, त्या वेळी मी अक्षरश: झपाटून गेलो होतो. ‘जन्मगाठ’ नावाने हीच गोष्ट २० वर्षांपूर्वी विनय आपटेने रंगमंचावर साकारली होती. आता विनय आपटेच त्या गोष्टीचं चित्रपटाच्या रूपात सोनं करण्यासाठी सरसावला होता. मात्र त्या वेळी ते गणित जमू शकलं नाही. त्यानंतर ही कथा महेश मांजरेकरला ऐकवली आणि तोदेखील माझ्यासारखा झपाटला गेला, पण इथे मला एक गोष्ट प्रकर्षांनं नमूद करावीशी वाटते. पाच वर्षांपूर्वी हा चित्रपट आला असता, तर प्रेक्षकांनी कदाचित तो स्वीकारला नसता. गेल्या पाच वर्षांत मराठी चित्रपटांमध्ये एवढे वैविध्यपूर्ण विषय हाताळले गेले की, ‘काकस्पर्श’सारखा चित्रपट आणायचं धाडस आम्ही केलं.
या पाच वर्षांमधील मराठी चित्रपटांवर नजर टाकली, तर मला काय म्हणायचं आहे, ते अगदीच चांगल्या प्रकारे लक्षात येईल. ‘नटरंग’ असो, ‘जोगवा’सारखा धाडसी विषय असो, ‘शिक्षणाच्या आयचा घो’ असो, ‘देऊळ’ असो, प्रत्येक चित्रपटानं एक वेगळा विषय घेत वेगवेगळे प्रयोग केले. माझ्या मते मराठी सिनेमा सध्या प्रायोगिकतेचं धाडस करू धजावतोय. विशेष म्हणजे प्रेक्षकांनाही हे धाडस आवडतंय हे या प्रत्येक चित्रपटाला मिळालेल्या प्रतिसादावरून नक्कीच लक्षात येतं. ‘काकस्पर्श’चा विचार करताना प्रेक्षकांनी या इतर चित्रपटांना दिलेला प्रतिसादही विचारात घेतला होता. त्यामुळे ‘काकस्पर्श’सारखा वेगळ्या धाटणीचा चित्रपट येण्यामागे प्रेक्षकांची वाढलेली समज, हे मोठं कारण आहे.
हा चित्रपट केवळ महेशसाठीच नाही, तर माझ्यासाठीही स्वप्न होतं. त्यामुळे आम्ही दोघं अजूनही या चित्रपटातून बाहेर येत आहोत. आता थोडीशी भीतीही वाटतेय. भीती याची की, एवढी चांगली कलाकृती दिल्यानंतर प्रेक्षकांना आता आमच्याकडून साहजिकच जास्त अपेक्षा असणार. आपण त्या अपेक्षांची पूर्तता करू शकू, असा विश्वास जोपर्यंत वाटत नाही, तोपर्यंत पुढचं प्रोजेक्ट हातात घेताना आम्हाला प्रचंड धास्ती वाटत राहील. तरीही एक कलाकार म्हणून मला विचाराल, तर वर्षांला एक प्रायोगिक नाटक, एक व्यावसायिक नाटक आणि एक मराठी चित्रपट करावा, असं मला सतत वाटत आलं आहे. यंदा नाटकात काम करण्याच्या दृष्टीने मी हालचाली सुरू केल्या आहेत. गिरीश जोशीचंच एक स्क्रिप्ट प्रचंड पसंत पडलं आहे आणि त्यावर कामही सुरू आहे. ‘काकस्पर्श’च्या निमित्ताने मला गिरीशचं विशेष कौतुक करावंसं वाटतं. पाच वर्षांपूर्वी जेव्हा या चित्रपटाचा विचार चालू होता, त्या वेळीही गिरीशनेच ती पटकथा लिहिली होती. महेशने आता त्या पटकथेत अगदी नाममात्र बदल करत ती जशीच्या तशी स्वीकारली आहे. एवढी बांधेसूद पटकथा क्वचितच पाहायला आणि वाचायला मिळते. त्यामुळे यानिमित्तानं आणखी एक गोष्ट स्पष्ट झाली आहे, ती म्हणजे कोणत्याही सादरीकरणासाठी उत्तम संहिता आणि त्या संहितेची उत्तम बांधणी खूप आवश्यक असते. ‘काकस्पर्श’मध्ये या पटकथेनंच महेशचं निम्मं काम सोपं केलं. महेश आणि मी यांच्यात आता एक त्रिकोण पूर्ण झाला आहे. या त्रिकोणाची पहिली बाजू होती ‘अस्तित्व’! काळाच्या पुढचा चित्रपट होता तो. एक अप्रतिम चित्रपट देत महेशने त्याच्या आणि माझ्याही प्रतिभेचा प्रत्यय दिला. त्यानंतर अगदी दोन-तीन वर्षांपूर्वी या त्रिकोणाची दुसरी बाजू जुळली. आजच्या युगात इतिहासातले संदर्भ घेत केलेल्या ‘मी शिवाजीराजे भोसले बोलतोय’ या चित्रपटाच्या निमित्ताने! तर त्रिकोण पूर्ण झाला ‘काकस्पर्श’मध्ये. हा चित्रपट ज्या काळातला आहे, त्या काळाचा विचार केला, तर आपण जेथून आलो आहोत, ती मुळं या चित्रपटाच्या निमित्ताने सापडतात. महेश आणि मी, आमच्यातलं नातं कलाकार म्हणून विचारात घेतलं, तर या चित्रपटाच्या निमित्ताने परिपूर्ण झालं.     
(शब्दांकन - रोहन टिल्लू)

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो