अविचाराचे बळी
मुखपृष्ठ >> बालमैफल >> अविचाराचे बळी
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

अविचाराचे बळी Bookmark and Share Print E-mail

altरविवार , २७ मे २०१२
मी नेहमीच्या हॉटेलात शिरलो तेव्हा त्यानं माझा चेहरा न्याहाळला आणि एक स्मित केलं.
‘‘काय पण चेहरा पडलाय स्वारीचा! कंपनीत काही भानगड झालीय काय?’’
‘‘पोहोचायला उशीर झाला आणि बॉसच्या शिव्या खायला लागल्या, दुसरं काय?’’
त्याच्या शेजारी बसत मी म्हणालो. ‘‘अरे अरे! रोजच असा उशीर करतोस काय तू?’’
‘‘काहीतरीच काय? पण आज झालं काय, आज सकाळी नऊ वाजता बॉस काही महत्त्वाच्या सूचना देणार होता. त्यात उशीर झाला आणि चोरासारखं गुपचूप आत शिरावं लागलं. आणि हे सगळं झालं त्या हरामखोरामुळे!’’
‘‘आता हा कोण हरामखोर?’’ त्यानं माझ्यासाठी खाणं मागवलं आणि विचारलं. ‘‘मी ज्या उंच इमारतीत राहतो ना, त्यातच पहिल्या मजल्यावर राहतो तो. आता मी राहतो सातव्या मजल्यावर, त्यामुळे सकाळी घाईगर्दीच्या वेळी लिफ्टनं खाली येणं साहजिकच आहे. पहिल्या मजल्यावर राहणाऱ्या लोकांनी जिना वापरायला हवा. त्यात वेळही कमी लागतो. पण हा लेकाचा लिफ्टनंच खाली येणार! वरच्या मजल्यावरून येणारे सगळे लोक  त्याच्याकडे जळजळीत नजरांनी बघतात, पण त्याला कसलीच फिकीर नसते. त्याच्याच कृपेनं आज थोडक्यात बस चुकली माझी आणि झाला उशीर!’’
‘‘वयस्क आहे का तो माणूस?’’
‘‘छे! साधारण माझ्याच वयाचा आहे तो.’’
‘‘पायानं अधू वगरे आहे का?’’
‘‘मलाही वाटतं असं, पण एकदा खरंच त्याला विचारून बघायचं आहे मला.’’
जरा वेळ थांबून तो म्हणाला, ‘‘माझ्या मित्रांमध्ये दोघेजण होते. त्यांची गाढ मत्री होती. आणि दोघेही एकाच ठिकाणी कामाला होते. त्यांचं एकमेकांशी छान जमायचं. मात्र एकाच बाबतीत त्यांच्यात जमीन-आसमानाचा फरक होता. एकानं ठरवलं होतं की, जिथे जिथे म्हणून शक्य असेल तिथे लिफ्टच वापरायची. अगदी पहिल्या मजल्यावर जायचं असलं तरीही! आणि दुसऱ्यानं निश्चय केला होता- काय वाट्टेल ते झालं तरी लिफ्ट न वापरता जिन्यानंच जायचं.’’
‘‘असं का म्हणे?’’
‘‘आपलंच बरोबर आहे अशी त्या दोघांचीही खात्री होती ना!’’
तो छद्मीपणे हसला आणि म्हणाला, ‘‘अरे, म्हणजे असं की लिफ्ट वापरणाऱ्याचं म्हणणं होतं की आजच्या युगात तसेही आपण अर्धमेल्या अवस्थेतच जगत असतो. त्यामुळे थोडी जरी शक्ती न वापरता राखून ठेवता आली तर ते आरोग्यासाठी चांगलं.’’
‘‘अस्सं!’’
‘‘आणि दुसऱ्याला वाटायचं की, आजच्या युगात तसाही आपल्याला व्यायाम कमीच पडतो, त्यामुळे निदान जिन्यानं चढउतर करून तरी पायांना आणि कमरेला थोडा ताण दिला पाहिजे.’’
‘‘तेही बरोबरच आहे..’’
मी मान डोलावली.
‘‘एक दिवस त्यांच्या कंपनीमध्ये भरदिवसा दरोडेखोर शिरले. दरोडेखोरांकडे बंदूक होती. पण त्या लिफ्ट वापरणाऱ्या मित्रानं त्यांचं लक्ष नाही असं पाहिलं आणि संधी साधून तिथून धूम ठोकली.’’
‘‘मग?’’
त्यांचं ऑफिस दुसऱ्या मजल्यावर होतं. तो जिन्यानं उतरून पळाला असता तरी निसटू शकला असता. पण लिफ्टचं दार उघडं असलेलं त्यानं पाहिलं. शिवाय त्याला नेहमीची सवय होतीच. घुसला बेटा लिफ्टमध्ये!’’
‘‘मग पुढे काय झालं?’’
‘‘मेला बिचारा.’’
‘‘..म्हणजे त्यांनी गाठलंच का त्याला शेवटी?’’
‘‘अरे, तसं नाही. लिफ्टचं दार बंद झालं असतं तर सहज पळू शकला असता तो. पण लिफ्टचं दार बंद झालंच नाही.’’
‘‘का?’’
‘‘तिथे फलक लावला होता. ‘तपासणी चालू, लिफ्ट बंद’. गडबडीत लक्षच गेलं नाही त्याचं फलकाकडे.’’
‘‘अरेरे!!’’
‘‘त्या दुसऱ्या मित्राला झालेल्या प्रकाराचा चांगलाच धक्का बसला. त्यानंतर तो नेहमी म्हणायचा. ‘‘लिफ्टमध्ये चढूच नये कधी. ‘तपासणी चालू, जिना बंद’ असा फलक कधीही लावणार नाही कुणी!’  पण ..’’
‘‘पण काय?’’
‘‘लवकरच तोही मरण पावला, दुसरं काय?’’
‘‘का? जिन्यावरून घसरून गडगडला की काय?’’
‘‘नाही रे, त्यांच्या कंपनीनं झालेल्या प्रकारातून धडा घेतला आणि आपली जागा दुसऱ्या ठिकाणी हलवली. एका उंच, गगनचुंबी इमारतीच्या चाळिसाव्या मजल्यावर..’’
जपानी लेखक  : जिरो अकागावा
अनुवाद :  निसीम बेडेकर

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो