शब्दावाचून कळले सारे...
मुखपृष्ठ >> ब्लॉग >> शब्दावाचून कळले सारे...
 

लोकसत्ता ब्लॉग

ई-पेपर
 
 


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

शब्दावाचून कळले सारे... Bookmark and Share Print E-mail

alt

शेखर जोशी, सोमवार , ११ जून २०१२
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
रेल्वेने नियिमत प्रवास करणारे प्रवासी रेल्वे स्थानकातील फलाटांवर एक विशिष्ट प्रकारचा आवाज दररोज नक्की ऐकत असतील. कदाचित काही जणांना तो आवाज कर्णकर्कश्श वाटत असेल तर फलटावरील गर्दीच्या कोलाहालात अनेकांना तो ऐकूही येत नसेल. पण जरा नीट लक्ष दिले तर रेल्वेच्या फलाटांवर हा आवाज सतत ऐकू येत असतो, हे लक्षात येईल. हा आवाज कसला, कशासाठी आणि कोणासाठी येत असतो, याचे उत्तर मला नुकतेच एका प्रसंगातून मिळाले.     
मुंबईत मध्य, पश्चिम किंवा हार्बर रेल्वेच्या उपनगरी लोकलमधून प्रवास करणे म्हणजे एक दिव्य असते. उनगरी लोकल गाडीतील गर्दी आणि या गर्दीतून प्रवास करणे हे धडधाकट प्रवाशांसाठीही एक धाडस असते. धडधाकट माणसांची ही अवस्था तर अपंग, अंध किंवा अन्य व्यंग असलेल्या माणसांचे काय होत असेल त्याची कल्पनाही करवत नाही. रेल्वेच्या उपनगरी लोकलमध्ये अपंगांसाठी स्वतंत्र डबा असतो. मात्र अनेक वेळा अपंगांसाठीच्या असलेल्या या हक्काच्या डब्यात धडधाकट माणसे शिरून अपंगांवर अन्याय करतात.
रेल्वे स्थानकांवर हा अपंगांचा डबा कुठे येतो, त्याची पाटी लावण्यात आलेली असल्याने डोळस अपंगाना हा डबा कुठे ते माहिती असते. मात्र ज्यांना दृष्टी नाही अशा अंध माणसांना नेमका हा डबा कुठे येतो हे कसे काय कळते, बारा किंवा नऊ डब्याची लोकल असेल तर केवळ अंदाजाने ते आपल्या डब्यापाशी येतात का, की पावले मोजून ते बरोबर अपंगाच्या डब्यापाशी येतात. कारण दिसत नसताना केवळ अंदाज घेऊन रेल्वेस्थानकातील गर्दीतून वाट काढत आपल्या डब्यापाशी जाणे त्यांना कसे काय जमते, याचे उत्तर मला अगदी सहज त्या दिवशी मिळाले.
दुपारी कार्यालयात येण्यासाठी मी डोंबिवली रेल्वे स्थानकातील फलाट क्रमांक पाच वर उभा होतो. तेवढ्यात एक अंध बाई मला फलाटावर दिसल्या. अपंगांच्या डब्यापर्यंत जाण्यासाठी त्यांना मदत हवी होती. कोणी मला आमच्या डब्यापर्यंत सोडायला मदत कराल का, असे विचारत त्या फलाटावरून हळूहळू चालत होत्या. मी त्यांना तुमच्या डब्यापर्यंत घेऊन जातो, असे सांगून मदतीसाठी त्यांना हात दिला.
अपंगांचा डबा नेमका कुठे येतो, ते फलाटावर लावण्यात आलेल्या पाटीवरून डोळस व्यक्तींना सहज कळते. नऊ आणि बारा डब्यांची गाडीनुसार या डब्याचे स्थान बदलते. त्यामुळे गाडी येईपर्यंत आम्ही अपंगांच्या डब्यापर्यंत पोहोचू की नाही, नाही पोहोचलो तर काय, असे प्रश्न माझ्या मनात आले आणि  तुमचा डबा नेमका कुठे येतो, हे तुम्हाला कसे कळते, असा प्रश्न मी त्यांना विचारला. त्यावर त्या अंध बाई म्हणाल्या रेल्वेने आम्हा अंधांसाठी आमचा डबा रेल्वेस्थानकात नेमका कुठे येतो, हे कळण्याची खूप चांगली सोय केली आहे.
तुम्ही मला घेऊन चला, पाच क्रमांकाच्या फलाटावर जेथे कॅन्टीन येते, तेथे आमचा डबा येतो. आता हे नेमके त्यांना कसे माहिती, असा विचार माझ्या मनात आला. त्यावर त्या बाईनी मला सांगितले की, आपण जसजसे आमच्या डब्याच्या जवळ जायला लागू तसा तुम्हाला कू, कू, कू असा मोठा आवाज येईल त्या ठिकाणी मला नेऊन सोडा. रेल्वेने ही आमच्यासारख्या अंधांसाठी ही खास सोय केली आहे.
 मी त्या बाईना हळूहळू पुढे घेऊन गेलो आणि त्यांनी सांगितल्यानुसार कॅन्टीनच्या जवळ तो आवाज मोठ्याने ऐकू येत होता. तो आवाज ऐकल्यानंत आम्ही तेथे थांबलो. त्या बाई मला म्हणाल्या, की आता तुम्ही गेलात तरी चालेल. त्या प्रसंगानंतर रेल्वे फलाटांवर जोरजोरात ऐकू येणाऱया प्रसंगी कर्णकर्कश्श वाटणाऱया या आवाजाचे कोडे उलगडले आणि रेल्वे फलाटावर अंध व्यक्ती कोणाच्याही मदतीशिवाय नेमक्या त्यांच्या डब्यापर्यंत नेहमी कशा पोहचतात, ते कळले. मी त्या बाईंना तुम्ही तुमच्या डब्यापर्यंत कशा जाता, हे शब्दांत विचारले असले तरी रेल्वेने केलेल्या त्या आवाजाच्या सोयीमुळे अंध व्यक्तींसाठी ते शब्दावाचून कळले सारे... कसे असते, त्याचा प्रत्यय आला.

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो