बालमजुरी रोखण्यासाठी जबाबदार तरूण हेच खरं आशास्थान
मुखपृष्ठ >> ब्लॉग >> बालमजुरी रोखण्यासाठी जबाबदार तरूण हेच खरं आशास्थान
 

लोकसत्ता ब्लॉग

ई-पेपर
 
 


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

बालमजुरी रोखण्यासाठी जबाबदार तरूण हेच खरं आशास्थान Bookmark and Share Print E-mail

alt

युनिसेफ प्रतिनिधी, १३ जून २०१२
मराठवाड्यातलं एक रखरखीत गाव – चांदई - एक्को! जालना जिल्ह्यातलं एक छोटंसं खेडं. जेमतेम हजार उंबरा लोकवस्ती. भोकरधन तालुक्यापासून एक-दीड तास खडबडीत रस्त्याचा प्रवास करून मे महिन्यातल्या रणरणत्या उन्हात आम्ही चांदई ला पोहोचलो! रस्त्यात वाळलेल्या झाडांचीच तेवढी सोबत होती. कापसाच्या शेतामधला सगळा कापूस काढून झाल्याने शेतं रिकामी झाली होती. बांधाबांधावर उरलेल्या काटक्यांच्या मोळ्या रचून ठेवलेल्या दिसत होत्या. घरांच्या अंगणात बाया वाळवणाची कामं करीत बसलेल्या होत्या.

पापड, सांडगे, शेवया करायची कामं हसतखेळत चाललेली होती. माझ्यासोबत गावात काम करणारे काही कार्यकर्ते होते. आम्हाला पाहून काहीजणी चौकशी करीत होत्या; काय भाऊ, आज कसला सर्वे आहे काय? त्यांच्या प्रश्नांना उत्तरं देत, आम्ही सुनिताच्या घरापर्यंत आलो. सुनिता शिंदे इथली प्रेरिका आहे. युनिसेफच्या सहकार्याने चालवल्या जाणा-या अनेक कार्यक्रमांमध्ये सुनिताचा सहभाग असतो. आज सुनिताने आम्हाला बालमजुरी सोडून पुन्हा शाळेत प्रवेश घेतलेल्या मुलांना भेटण्यासाठी बोलावलं होतं. गणेश, शीतल, सूरज, दीपक, संतोष अशी कितीतरी छोटी मित्रमंडळी त्यादिवशी सुनिताकडे आली होती. एका लहानशा गावात इतकी मुलं बालमजुरी करीत होती, हे पाहून मन उद्विग्न झालं. मुळात या मुलांवर इतक्या लहान वयात मजुरी करायची वेळ तरी का यावी?
उत्तम म्हणाला, माझे आईवडील उसतोडणी करायला जातात; आम्ही मुलं त्यांच्या संगती जात होतो. उत्तमच्या ताईचं लग्न झाल्यानंतर मुलांकडे पहायला घरात मोठं कुणीच नसल्यामुळे उत्तम आणि त्याचा भाऊ आईवडिलांसोबतच जायला लागले. तेवढाच त्यांना हातभार! पण आता त्याच्या आईवडिलांची वणवण थांबली आहे.. ते गावातच रहायला आले आहेत; त्यांनी घर बांधलंय आणि मुलांना पुन्हा गावातल्या शाळेत घातलंय! आजही सुटीच्या दिवसात उत्तम गॅरेजमध्ये काम करतो किंवा कधीकधी सोयाबीनच्या शेतावरही जातो. पण त्याला शाळा खूपच आवडते – खासकरून बिजगणित त्याचा आवडिचा विषय आहे. त्यामुळे तो कधी शाळा मात्र बुडवत नाही. रोज व्यायाम करायला पण तो विसरत नाही – कारण त्याला मिलिट्रित जायचंय!
alt

उत्तम सारखाच सूरज देखिल त्याच्या आईबाबांसोबत उसतोडीला जात असे. पण आता ते गावातच राहून गायचारा काढायला लागले आहेत. लहानपणापासून शाळेत जायची संधीच न मिळाल्यामुळे सूरजला शाळा फारशी आवडायची नाही! त्याला ढोरामागे जायलाच गंमत वाटायची, पण गावातल्या प्रेरक मुलांनी त्याच्या वडिलांना आणि आईला शाळेचे महत्त्व समजावले; त्यानंतर काही दिवस त्याला रोज शाळेत नेऊन सोडायची जबाबदारीही त्यांनी घेतली. रोज शाळेत जायला लागल्यावर हळूहळू सूरजला शाळेची गोडी लागते आहे. त्याची ताईदेखिल आवडीने शाळेत जाते. तिच्यासोबतीने सूरज आणि धाकटी शीतल आता शाळेत जातात.
या सगळ्या मुलांशी गप्पा मारताना एक गोष्ट लक्षात आली की या दुष्काळी गावात ; कामाच्या पाठीमागे भटकणारे आईवडिल मुलांच्या शिक्षणाला महत्त्व देऊ शकत नव्हते...जी कुटुंब भटकंती सोडून गावात येऊन राहायला लागली त्यांच्या मुलांना प्रयत्न पूर्वक शाळेत घालणं काही कार्यकर्त्यांना शक्य झालं आहे – पण पुन्हा काही कारणाने आईवडिलांना कामासाठी गाव सोडावं लागलं तर या मुलांचं काय होणार? गावात आजही असे अनेक पालक आहेत जे गावात स्थायिक होऊ शकलेलेच नाहीत. त्यांच्या मुलांच्या शिक्शणाच्या हक्काचं काय होणार?
कार्यकर्त्यांकडे यावरदेखिल उपाय आहे – सरकारने चालवलेल्या निवासी शाळांमध्ये मुलांची सोय करता येऊ शकते. पण अनेक पालकांना हा पर्याय आवडत नाही... एकप्रकारे त्यांची भूमिकाही बरोबर असेल! स्वत:च्या जीवाच्या तुकड्याला असं दूर कुठेतरी पाठवणं ही काही सोपी गोष्ट नाही. पण आश्चर्य म्हणजे शाळेची आवड लागलेली ही मुलं मात्र आनंदाने हॉस्टेलवर जायला तयार आहेत. कदाचित सुनितासारखे संवेदनशील प्रेरक आणि ही मुले मिळूनच त्यांच्या पालकांना समजावून सांगू शकतील!
गावागावातले हे जबाबदार तरूण हेच आता खरं आशास्थान आहेत.

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो