सावळ्या दर्शन दे रे।
मुखपृष्ठ >> लेख >> सावळ्या दर्शन दे रे।
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

सावळ्या दर्शन दे रे। Bookmark and Share Print E-mail

शैलजा भा. शेवडे ,शनिवार ३० जून २०१२
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

दर्शनासाठीची रांग पुढे सरकत राहते आणि एका सुंदर क्षणी त्या सावळ्या परब्रह्माचं साजिरं रूप आपल्याला दिसतं. मन अक्षरश: आनंदविभोर होऊन जातं. हृदय आनंदानं उडय़ा मारू लागतं. डोळ्यांत पाणी येतं. हात-पाय थरथरू लागतात. अहाहा..! किती सुंदर ते रूप..! शरीराला सहस्र डोळे फुटतात, ते रूप साठवून घेण्यासाठी. हा क्षण संपूच नये..
पंढरपूरच्या त्या सावळ्या विठ्ठलाचं गारूड ज्या मराठी मनावर नाही, ते मन शोधून सापडणार नाही.  विटेवर उभा असलेला पांडुरंग, कटीवर हात ठेवलेला पांडुरंग किती विविध रुपं.. तो चंद्रभागेतीरी जमलेला भक्तांचा मेळा, त्यांच्या चेहऱ्यावर दिसणारे अतीव आनंदाचे कारंजे.. छे! आज ना उद्या आपण आषाढी एकादशीला पंढरपूरला जायलाच पाहिजे. असा विचार परत परत डोकं वर काढू लागतो. एक तळमळ मनात निर्माण होते आणि ओळी स्फुरतात,
टेकावे जरासे, देवळाच्या दारी,
शिणला हा भारी, जीव वाटे।
शब्द बापुडे हे, काथ्याकूट किती,
काळ दावी भीती, कोठे जावे।
हिणवती सारी, म्हणती अडाणी,
वाळवंटी पाणी, कोण देई।
फिटले फिटले, भ्रम सारे सारे,
जोशातले नारे, आता नाही।
विटले हे मन, पुरे वणवण,
दावी रे चरण, पांडुरंगा।
ते समचरण बघायचंच. त्याच्यावर डोकं ठेवायचं. त्या पंढरपूरला, भूलोकीच्या वैकुंठाला जायचेच. पंढरपूरला ‘नादब्रह्म असलेलं क्षेत्रही म्हणलं जातं. किती सुंदर कल्पना- विठ्ठलभक्त अखंड नामसंकीर्तनात रंगलेला असतो. नादातून कीर्तन आणि कीर्तनातून भक्तिभाव प्रकट होतो. भगवंताच्या नावात आणि भगवंतात कोणतेही अंतर नाही. हरिनाम हा दिव्य ध्वनी असतो आणि पंढरपुरात तर सर्वत्र विठ्ठलनामाचा गजर चालू असतो. जेव्हा दिंडी येते तेव्हा लाखो वारकरी एकाच चालीवर, एकाच टाळ-मृदुंगाच्या ठेक्यावर ताल धरून श्री विठ्ठलाचे गोडवे गातात. हे नादब्रह्म म्हणजे पंढरीस सदैव चालू असलेले ‘श्रवणम, कीर्तनम, संकीर्तनम’ आहे. इथली प्रधानता नामाची आहे. वाळवंटात असो, गल्लीत सर्वत्र कीर्तन, गीत, नृत्य आणि नामाचा जयघोष सुरू असतो.
आणि जिथं भक्तीने भगवंताचं नाव घेतलं जातं, तिथं भगवंत असतोच.
छे! हा अनुभव ‘याचि देही याचि डोळा’ घेतलाच पाहिजे. आपल्या घरात राहून परमेश्वराचे चिंतन करतोच आपण. पण लाखो भक्तांच्या सान्निध्यात जेव्हा तेच परमेश्वराचे नाव त्यांच्या सुरात सूर मिसळून घेतो, तेव्हा तो अनुभव अवर्णनीय असतो.

नको नको मज, मोक्ष मुक्ती काही,
सावळ्याच्या ठायी, चित्त राहो।
भागली भागली, हौस संसाराची,
ओढ सावळ्याची, लागी मना।
आहे असे वाटे, देह माझा येथे,
मन मात्र तेथे, पंढरीला।
भक्तीचा कल्लोळ, वैष्णवांची दाटी,
चंद्रभागेकाठी, धावे मन।
विटेवरी उभा, कटीवर कर
नितांत सुंदर रूप त्याचे।
बोलावून घे रे, रुक्मिणीच्या राया,
आयुष्य हे वाया, जाते वाटे।
जोपर्यंत तो सावळा बोलवत नाही, तोपर्यंत ही तगमग तगमग होतच राहते. मग एकदाचा योग येतो. पंढरपूरला जाण्याचा. मन भक्तिभावानं भरून जातं. हे लाखो वारकरी.. भक्तीची पालखी घेऊन जात आहेत.

भक्तिभाव लेऊनी, चालली ही पालखी,
राहू दे मला असे, अनोळखी, अनोळखी।
कशास सांगू नाव गाव, विरक्त युक्त देहभाव,
शोधीते मी मूळ आज, जन्म जन्म ओळखी।
वाटतो गवसला, सूर तो मनातला,
ताल देई हृदय ते, नकोत आज ढोलकी।
गंध येतसे नवा, कस्तुरी अबीर का,
हासती निनादती, असुनी पानं वाळकी।
लाखो वारकऱ्यांत आपली ओळख हवी कशाला सांगायला? किती ओढीने, गळ्यात माळ घालून विठ्ठलनामाचा अखंड गजर करीत पंढरीला येतात. चालत चालत- ऊन-पाऊस कशाची तमा करत नाहीत. सर्व भक्त एकमेकांना ‘माऊली’ म्हणतात. एकमेकांच्या पाया पडतात. मी श्रेष्ठ, मी मोठा हा भाव तिथं नाही. सगळे फक्त विठ्ठलभक्त.
दर्शनासाठी ही मोठी रांग..! खूप जण कळसाचंच दर्शन घेतात. तरी हट्टी मन म्हणतं, पंढरपूरला आलोय, तर विठ्ठलाचं दर्शन घेतल्याशिवाय जायचं कसं? कितीही वेळ लागो, दर्शन घ्यायचंय. रांगेत उभं राहिल्यावर तिथल्या वातावरणानं विठ्ठलमय झालेलोच असतो. शीण वाटत नाही. पण भात शिजेपर्यंत वेळ असतो. भात निवेपर्यंत नाही. तसंच. मग दर्शनाची व्याकुळता वाढत जाते.

सावळ्या, दर्शन दे रे, सावळ्या, दर्शन दे रे।
व्याकुळला जीव हा रे, सावळ्या दर्शन दे रे।
तिष्ठले मी दारापाशी, जाणुनी घे, हे हृषीकेशी,
आर्त हाक ऐक ना रे, सावळ्या दर्शन दे रे।
कोलाहल हा माणसांचा, घाबरा रे जीव माझा,
ओळखीचा फक्त तू रे, सावळ्या दर्शन दे रे।
विसरून गेले, मी घरदारा, सोडुनी आले सर्व पसारा,
नातीगोती, सगेसोयरे, सावळ्या दर्शन दे रे।
क्षण क्षण आता, युग युग वाटे, डोळ्यामध्ये पाणी दाटे,
प्राण आले कंठाशी रे, सावळ्या दर्शन दे रे।
रांग पुढे सरकत राहते आणि एका सुंदर क्षणी त्या सावळ्या परब्रह्माचं साजिरं रूप आपल्याला दिसतं. मन अक्षरश: आनंदविभोर होऊन जातं. हृदय आनंदानं उडय़ा मारू लागतं. डोळ्यांत पाणी येतं. हात-पाय थरथरू लागतात. अहाहा..! किती सुंदर ते रूप..! शरीराला सहस्र डोळे फुटतात, ते रूप साठवून घेण्यासाठी. हा क्षण संपूच नये..
छे! हा आनंद शब्दात काय वर्णावा? याचा अनुभव घेण्यासाठी प्रत्येकाने एकदा तरी पंढरपूरला आषाढी एकादशीला जायलाचं हवं.

दुमदुमली ती असेल पंढरी,
हरीच्या जयजयकाराने
भिजून गेली असेल भीमा,
भोळ्या भक्तिभावाने।
कुठे कीर्तने, सुखसोहळे ते भजन विठ्ठलनामाचे,
शरीरे ती अनेक असतील,
एक हृदय ते भक्तांचे।
ते सावळे रूप पाहण्या आतुर आर्त अंत:करणे,
विठ्ठल तहान, विठ्ठल भूक,
विठ्ठल ठावे भागविले
अष्टसात्त्विक भाव जागवती,
रूप सावळे मनोहर,
शब्दच थिजती वर्णन करण्या,
अनुभव येई खरोखर।

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो