ब्लॉग माझा : राहून गेलेल्या गोष्टी
मुखपृष्ठ >> ब्लॉग माझा >> ब्लॉग माझा : राहून गेलेल्या गोष्टी
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

ब्लॉग माझा : राहून गेलेल्या गोष्टी Bookmark and Share Print E-mail

प्रियंवदा करंडे ,शनिवार, ४ ऑगस्ट २०१२

माझी आई म्हणायची, नदीचा प्रवाह पुढे पुढेच वाहणार, पाठी नाही वळणार! तसाच संसार आहे, त्यामध्ये पुढे बघायचं, पाठी नाही वळायचं! तेच हितकारक असतं बरं सर्वासाठी!
आम्ही ‘ऊर्जा’ ग्रुपच्या सात-आठ मैत्रिणी सुजाताच्या घरी जमलो होतो. श्रावणातला पहिला दिवस आणि त्यात शुक्रवार! सुजाताने श्रावणाचं अगदी जंगी स्वागत केलं. दारावर मोगऱ्याचे गजरे सोडले होते.सेन्टरपीसवर एका परडीतही मोगऱ्याचे गजरे भरून ठेवले होते. त्या फुलांच्या घमघमाटानेच आम्ही प्रसन्नपणे आमच्या विषयाकडे वळलो. आम्ही सर्वजणी साधारण  समवयस्क! साठी उलटलेल्या! सुजाता नुकतीच तिच्या आयईएस शाळेतल्या शिक्षकी पेशातील नोकरीतून निवृत्त झालीय, पण तिचं समाजकार्य चालूच आहे. तिने या महिन्यासाठी विषय दिला होता - आयुष्यात करायच्या राहून गेलेल्या गोष्टी! प्रत्येक मैत्रीण आपलं मन मोकळं करू लागली. सर्वजणी अगदी भावनाविवश होऊन बोलत होत्या. कुणाला वाटत होतं खरंच! नोकरीत उभा जन्म केल्यामुळे मुलांना पुरेसा वेळ देऊ शकलो नाही. आता वेळ आहे, पण मुलं घरटय़ातून दूरदेशी उडून गेली आहेत. कुणी म्हणालं, माझं गाणं शिकायचं राहून गेलं. कुणाला चित्रकार व्हायचं होतं.. कुणाला वकील.. कुणाला डॉक्टर, नर्स! प्रत्यक्षात वेगळंच होतं. खरंच! माणूस किती स्वप्नं बघतो नाही? त्याला वाटतं, आयुष्य म्हणजे परीकथेप्रमाणे सुंदर, गोड गोड आणि सुखाच्या, आनंदाच्या डोक्यावर झुलणारं असतं; पण आपण जसजसे मोठे होऊ लागतो तसतसं वास्तव कळू लागतं.. मग वाटतं,
परीकथेत छान छान
स्वप्नांचे पंख असतात
तुमच्या आमच्या कथेत फक्त
वेदनांचे डंख असतात!..
हेच खरंय! आम्ही सर्वजणी आता आयुष्याच्या अशा टप्प्यावर आलोत की, राहून गेलेल्या गोष्टी ‘का राहून गेल्या बरं?’ यावर फक्त चर्चा करू शकतो! आता ‘त्या’ करणं शक्य नाही, हे सत्य स्वीकारून पुढे जायचं एवढंच उरलंय.. पण मनाला एकदम चटका देणारं वाक्य नीला उद्गारली आणि वाटलं, आमचं जाऊ दे, पण नीलाला तरीही राहून गेलेली गोष्ट त्यावेळी करता यायला हवी होती..
नीला तो प्रसंग आठवत होती, ‘‘मी कॉलेजमध्ये असतानाच माझे वडील वारले, नंतर माझं लग्न झालं, लग्नानंतरही मी पोस्टग्रॅज्युएशनचं शिक्षण पूर्ण केलं, कॉलेजमध्ये प्रोफेसरची नोकरी करायला लागले, माझा संसार, मुलं, नोकरी या चक्रात मी पूर्ण गुरफटून गेले. माझी आई या काळात आजारी पडली. माहेरी तिला बघायला भाऊ-वहिनी होते गं, पण आईला वाटायचं, मी तिला भेटायला जावं. ती म्हणायचीदेखील मला, ‘अगं नीला, ये ना गं माझ्याशी गप्पा मारायला.. निवांत बसायला! ’ मीही कॉलेज वगैरे सांभाळून तिच्याकडे जायची, पण तिथे गेल्यावर मी पुस्तकं वाचत बसायचे. मला  वाचनाची प्रचंड आवड आहे, हे आईला माहीत होतंच गं, पण तिला मी पूर्णपणे तिच्याशी संवाद साधावा, असं वाटायचं! म्हणजे मी मनाने पुस्तकात असायचे ना, त्यामुळे तिला माझ्याशी मनसोक्त बोलता यायचं नाही. कधी कधी मी आईकडे गेले की, आरामात पलंगावर झोपून जायचे. आता वाटतं, आईला माझ्याशी काही बोलायचंच असेल असंही नव्हतं, पण मी तिच्याजवळ बसावं, माझा हात तिला हातात घ्यावा वाटायचा, असंसुद्धा असू शकेल.. कधी कधी नुसतं एकत्र बसून एकमेकांना बघण्यातही किती मौज आणि आनंद असतो.. पण मला आपली सदा घाई असायची.. आता वाटतं, मी त्यावेळी आईच्या या नाजुक, हळव्या मनस्थितीचा विचार करायला हवा होता. तिला काय हवं होतं हे ती शब्दात सांगू शकत नव्हती तर मी त्या तिच्या मनातल्या गोष्टी ओळखायला हव्या होत्या.. माझ्याकडून तिच्या फार फार साध्या अपेक्षा होत्या गं.. आता अगदी हळहळायला होतं.. तुम्हाला सांगते, तिला मी केसांवरून आंघोळ घालायला मदत करण्यासाठी जायचं ठरवलं.. आदल्या दिवशी खरं तर मी तिला भेटायला जाणार होते.. पण मला संसाराच्या व्यापात नाही जमलं. म्हटलं, दुसऱ्या दिवशी वेळ काढून जाऊ, तिला मदत करू.. पण दुसऱ्या दिवशी सकाळीच भावाचा फोन आला, आई गेली म्हणून.’’ नीला बोलायची थांबली. सगळ्यांचेच डोळे पाणावले होते.. तेव्हा सुज्ञपणे सुजाता उठली आणि स्वयंपाकघरात गेली. सर्वासाठी गरमगरम केशरी दुधाचे कप घेऊन आली.. म्हणाली, ‘‘आता आपण छान पावसाची गाणी म्हणायची.’’ क्षणार्धात सगळ्या बालकवींची श्रावणमासाची कविता म्हणू लागल्या. कवीचं शब्दसामथ्र्यच इतकं विलक्षण की, लगेच सगळ्या आनंदी आणि प्रसन्नपणे गाण्याची मजा लुटू लागल्या.
शेवटी निरोप घ्यायची वेळ आली. आपाल्या घरी जाण्यासाठी आम्ही दरवाजापाशी रेंगाळत होतो. नीला आता हसत होती. मला एकदम आठवलं. मी मैत्रिणींना म्हटलं, ‘‘माझी आई म्हणायची, लता, नदीचा प्रवाह पुढे पुढेच वाहणार, पाठी नाही वळणार! तसाच संसार आहे, त्यामध्ये पुढे बघायचं, पाठी नाही वळायचं! तेच हितकारक असतं बरं सर्वासाठी! तू वाईट नको वाटून घेऊन तुला माझं काही फार करता येत नाही म्हणून.. तुझा संसार सुखाचा झाला की, मला सगळं पोहोचतच..’’ माझं बोलणं संपतं न संपतं तोच नीला उद्गारली, ‘‘अगदी बरोबर आहे गं! आपल्यालाही आता वाटतंच ना की, आपल्या लेकीबाळींचे संसार आनंदाचे, समाधानाचे व्हावेत म्हणून! आपलं काय आता?’’   

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो