ब्लॉग माझा : ‘इथे तेवते अखंड शौर्य ज्योती..’
मुखपृष्ठ >> ब्लॉग माझा >> ब्लॉग माझा : ‘इथे तेवते अखंड शौर्य ज्योती..’
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

ब्लॉग माझा : ‘इथे तेवते अखंड शौर्य ज्योती..’ Bookmark and Share Print E-mail

मीना गरीबे (जैन) ,शनिवार , ११ ऑगस्ट २०१२

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
२६ जुलै कारगिल विजय दिन म्हणून साजरा केला जातो. कारगिलमध्ये शहीद झालेल्या वीरांची स्मृती जपलेल्या ‘कारगिल वॉर मेमोरियल’ची ही हृद्य भेट.
आम्ही उभे होतो ‘कारगिल वॉर मेमोरियल’च्या पवित्र भूमीवर! सोनमर्ग ते कारगिलदरम्यानच्या रस्त्यावर द्रास सेक्टरमध्ये भारतीय सेनेने पाकिस्तानवर मिळविलेल्या विजयानिमित्त हे स्मारक उभारण्यात आले आहे. कारगिल युद्ध झाले १९९९ मध्ये, पण या स्मारकाची निर्मिती झाली २००४ मध्ये. भारतीय विजयाची गाथा कथन करीत हे स्मारक उभे आहे.
सोनमर्ग सोडले आणि प्रवास सुरू झाला तो अतिशय वळणावळणाच्या रस्त्यावरून. प्रचंड उंच हिमालयीन पर्वतराजीच्या कुशीतून खोदून काढलेल्या आव्हानात्मक, एकेरी रस्त्यावरून आमचा प्रवास सुरू होता. एकेक वळण घेत घेत गाडी पहाडावर उंचच उंच चढत होती. उजव्या बाजूला सुमारे १४००० फूट खोल दरी. ‘पोटात गोळा येणे’, ‘देव आठवणे’, ‘सात जाणे आणि पाच राहणे’ या सगळ्या मराठी म्हणी एखाद्या भाषाशास्त्रज्ञाला या रस्त्यावरून प्रवास करतानाच सुचल्या असतील असे वाटावे अशी भीषण परिस्थिती. एकाच वेळी आजूबाजूच्या सगळ्या रम्य आणि रौद्र भीषण, बर्फाच्छादित निसर्गाचे रूप बघावेसेही वाटावे आणि त्याच वेळी काहीच बघू नये, फक्त डोळे बंद करून हा रस्ता संपण्याची वाट बघावी असे वाटायला लावणारा होता तो प्रवास! दोन्हीकडून बर्फाचेच कडे, दऱ्या, पर्वत असलेला जोझिला पास आम्ही ओलांडला होता. कडाक्याची थंडी ही किती कडाक्याची असू शकते हेही नुकतेच कळले होते.
सोनमर्गपासूनच सगळा परिसर हा लष्कराच्या निगराणीखाली असावा, कारण त्या उंचच उंच पर्वतावर प्रचंड थंडीत, थोडय़ा थोडय़ा अंतरावर एकेकटाच भारतीय जवान डोळ्यात तेल घालून बसलेला दिसत होता. या खडतर प्रदेशात या जवानांना बघूनच त्यांच्या विषयी आदराने डोळे पाणावत होते. त्या प्रदेशातील विपरीत भौगोलिक परिस्थितीचा अंदाज बांधता येत होता. हिमालय खूप उंच पर्वत आहे आणि तेथे खूप थंडी असते, असे फक्त वाचूनच माहिती होते, पण तेथे प्रत्यक्ष अनुभवता आले. या हिमाच्छादित आणि उंच पर्वतराजींवर भारतीय जवान खडा पहारा देत असतात. आता आम्ही पोहोचलो होतो ऑपरेशन विजय म्हणजेच कारगिल युद्ध स्मारकात! कारगिल युद्धाच्या दरम्यान भारतीय सैन्याने परत घेतलेली सगळी महत्त्वाची शिखरे इथून दृष्टिपथात येत होती म्हणून स्मारक या स्थळी उभारण्यात आले आहे.
डोक्यापासून पायापर्यंत स्वत:ला गरम कपडय़ांनी झाकून घेतले होते, तरीही थंडगार वारे चेहऱ्याला झोंबत होते. वातावरणातील ऑक्सिजनचे प्रमाण कमी असल्यामुळे चालताना दम लागत होता, पण कारगिल स्मारक बघताना सैनिक किती विपरीत परिस्थितीत लढतात या कल्पनेने सैनिकांविषयी अभिमान वाटला.
‘‘वो जो चोटी आप देख रहे है, जो की नुकीली है और बरफ से ढँकी हुई है और सबसे उँची है, नाम है टायगर हिल’’
टायगर हिल हे शब्द कानावर पडल्याबरोबर कान एकदम टवकारले गेले आणि कारगिल स्मारकातील जवान, सुखविंदर सिंगने हाताच्या बोटाने दाखविलेल्या, दूरवर दिसणाऱ्या त्या उंचच उंच शिखराकडे सगळ्या ग्रुपच्या नजरा वळल्या.
लख्ख सूर्यप्रकाशात चमकणारे ते बर्फाच्छादित शिखर जणू काही आभाळातच घुसल्यासारखे वाटत होते. ढगांचे पुंजके त्या शिखराच्या आजूबाजूला रेंगाळत होतेच. ‘टायगर हिल’ म्हणजे खूप उंच पर्वत असेल या माझ्या कल्पनेला प्रचंड छेद देत आणि त्या कल्पनेच्याही कितीतरी पट जास्त उंच असलेला तो पर्वत नुसता बघतानाच शहारा आला. तो खरोखरच आपल्या नावाला जागणारा ‘टायगर हिल’च वाटत होता.
सुखविंदर सिंग सांगत होते की, या सगळ्या प्रदेशावर हिवाळ्यात बर्फाची चादर पसरते. ६० फुटांपेक्षा जास्त उंचीचे बर्फाचे थर सगळं गिळंकृत करतात. -६० अंश सेंटिग्रेडपर्यंत तापमान खाली घसरते.
असाच १९९९ मधील हिवाळा. टायगर हिल, तोलोलोंग हिल आदी पर्वत शिखरांवरील लष्करी ठाणे खाली करून नियमाप्रमाणे भारतीय फौजा बेस कॅम्पला परत आलेल्या, कारण भारत- पाकिस्तान या दोन देशांतला सिमला करारच तसा होता, पण पाकिस्तानने डाव साधला. या सगळ्या प्रदेशावर आपले सैनिक घुसवले आणि आजूबाजूच्या छोटय़ा गावांमधील भारतीय नागरिकांना त्रास द्यायला सुरुवात केली. या गावांमधील लोकांमुळे ही बातमी भारतीय सैन्याला समजली आणि मग प्रतिचढाईच्या हालचाली सुरू झाल्या.
पाकिस्तानी लष्कर उंच पहाडावर तर भारतीय सैन्य जमिनीवर! श्रीनगर-कारगिल-लेह हा हायवे पाकिस्तानी लष्कराच्या माराच्या टप्प्यात आलेला. आणि हा जर त्यांनी काबीज केला तर भारतीय सैन्याच्या हालचालींवर मर्यादा येणार. अशी सगळी विपरीत परिस्थिती. वरची शिखरे काबीज करण्यासाठी चढाई करायची ती रात्रीच्या कीर्र अंधारात आणि प्रचंड थंडीत!
सुखविंदर सिंग सांगत होते आणि त्या युद्धजन्य परिस्थितीचे जणू चलत्चित्र डोळ्यांपुढे सरकत होते. सगळा इतिहास डोळ्यांसमोर सजीव होत होता.
कारगिल युद्धात शहीद झालेल्या सर्व जवानांची नावे इथे कोरलेली आहेत. त्यांच्या नामपट्टय़ासमोर एक अखंड ज्योत इथे सतत तेवत असते.
‘‘शहिदों की चिताओं पर हर बरस लगेंगे मेले, वतन पर मिटने वालों का यही बस निशाँ होगा’’
त्या दिवशी त्या अखंड ज्योतीसमोर आमच्या ४० लोकांच्या ग्रुपने सलामी दिली आणि भारतमातेचा जयघोष निनादला.
कॅप्टन विक्रम बत्रा आणि संजयकुमार यांना अतुलनीय पराक्रमासाठी ‘परमवीर चक्र’ प्रदान केले गेले. त्यांच्या शौर्यगाथेचे निनाद अजूनही त्या भूमीत घुमत आहेत असे वाटत राहते. आज १२ वर्षांनंतरही वेगाने वाहणाऱ्या वाऱ्यांसवे त्या साहसकथेचे स्वर घुमत राहतात.
बाजूलाच ‘ऑपरेशन विजय’शी संबंधित कॅप्टन मनोज पांडे गॅलरी बनविलेली आहे. कारगिल युद्धाचे असंख्य फोटो तेथे लावलेले आहेत. एकेक फोटो बघताना अंगावर काटा उभा राहतो. आम्हां सर्वसामान्य नागरिकांच्या, या भारतभूच्या संरक्षणासाठी सीमेवर तैनात असलेले हे जवान कोणत्या परिस्थितीत लढतात, कसे राहतात, काय खातात हे सगळे या फोटोतून डोळ्यासमोर येत होते.
चढाईसाठी सज्ज असणाऱ्या जवानांच्या चेहऱ्यावरून ओसंडून वाहणारा जोश त्या निर्जीव फोटोतूनही आपल्यापर्यंत पोचतो. पाकिस्तानी लष्कराकडून हस्तगत केलेला प्रचंड शस्त्रसाठय़ाचा फोटो धडकी भरवितो. तिरंग्यात लपेटून परत आलेल्या निष्प्राण देहाचा फोटो बघताना डोळ्याची कडा ओलाविते आणि मग विजयाचा जल्लोष! त्या जल्लोषात चेहऱ्यावरून ओसंडून वाहणारा आनंद, प्रचंड देशाभिमान, मातृभूमीविषयीचे प्रेम हे सर्व त्या फोटोची चौकट तोडून आपल्या अंगावर सुरक्षिततेची रिमझिम वर्षां करीत आहे असे वाटते.
२६ जुलै हा विजय दिन! कारगिल युद्ध या दिवशी भारतानं जिंकलं! पाकिस्तानी लष्कराने गिळंकृत केलेली सर्व ठाणी, सर्व शिखरे भारतीय सैन्याने परत ताब्यात घेतली. त्या सैनिकांच्या विजयाचे, पराक्रमाचे हे स्मारक. त्या विजयात हातातला हात निसटून शहीद झालेल्या वीरांच्या स्मृतीचे हे स्मारक! सैनिकांनी, त्यांच्या कुटुंबीयांनी देशासाठी केलेल्या त्यागाचे हे प्रतीक!
आज तिथे भारतीय तिरंगा डौलाने फडकत आहे. अमर जवान ज्योतीच्या बाजूला उभा असलेला जवान, हा महाराष्ट्रीय होता. तो चंद्रपूरजवळील घुग्गूस गावाचा. त्याच्याशी मराठीतून बोलताना छान वाटले.
काश्मीर आणि लेह-लडाख या आमच्या संपूर्ण प्रवासात जिवाला चटका लावून जाणारे हे स्थान! पराक्रमाची गाथा ऐकताना नतमस्तक व्हावंसं वाटावं असं हे ठिकाण! देशाचे रक्षण करताना सांडलेल्या रक्तानं सिंचित झालेली ही भूमी एक तीर्थक्षेत्रच!

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो