ब्लॉग माझा : वृक्षसखी
मुखपृष्ठ >> ब्लॉग माझा >> ब्लॉग माझा : वृक्षसखी
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

ब्लॉग माझा : वृक्षसखी Bookmark and Share Print E-mail

दीपाली कात्रे ,शनिवार’१५ सप्टेंबर २०१२
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
alt

पाऊस आज ‘खायला’ उठला होता, पण मला जायला हवं. माझ्या सखीसाठी. हो, मी तिला जवळपास आठ वर्षांनी भेटणार आहे, पण त्याआधी तिच्या ‘नातेवाईकांना’ भेटायला हवं, कारण ती नक्की विचारणार त्यांच्याबद्दल.. फोनवरून सांगणं शक्यच नव्हतं, तशी तिची अवस्थाही नव्हती..
छत्री घेतली, तरी अंगावर तुषार उडतच होते. उडू दिले त्यांना.. आज त्यांच्याशी मजा करावी असं वाटत नव्हतं. तिचे ‘नातेवाईक’ रक्तामांसाचे नसले म्हणून काय झालं, अचल असले म्हणून काय झालं? त्यांच्यावर नजर टाकावी आणि नंतरच तिला भेटावं असं मीच ठरवलं..
जवळपास १५ वर्षांपूर्वी तिनंच मला हे ‘नातेवाईक’ दाखवलं होतं. ती माझ्यापेक्षा लहान तरी आमची मुलं एकाच वर्षांतली. सकाळी उठून      
‘जागृत’ गल्लीच्या तोंडापाशी भेटायचं. नंतर हळूहळू ‘लोकनगरी’चा रस्ता धरायचा. मुलांशी गप्पा मारत आम्ही मोठय़ा मैदानापाशी यायचो. मुलांना मोकळं सोडायचं. तेव्हाच तिनं या सागाची ओळख करून दिली, ‘‘हा पाहिलास, आडदांड वाटतो ना! पण पानांचा कोंब चिरड की हात लाल होतो.’’
उन्हाळ्यात रस्त्यात मध्येच थांबून ओळीनं असलेल्या पाच निलगिरीच्या झाडापाशी उभी राहायला सांगे. दोन पानांचा आवाज करून दाखवे.
काही वर्षांपूर्वी तिचा फोन आला होता. ‘‘नोकरी सोडलीस ना, मग घरीच का थांबलीस?  इकडे ये. या झाडाच्या बुंध्याला टेकून उभी राहा. झाड बोलेल तुझ्याशी. बघ बिचारा, सालपटी निघाली आहेत बघ.’’ ती प्रेमानं हात फिरवत होती.
‘‘काय मिळतं गं?’’ या झाडांच्या सहवासातून? मी विचारलं होतं तिला.
‘‘याची मस्ती, हा स्पर्श, ही मिठी ना दिवसभर पुरते मला.’’ तिनं म्हटलं.
‘‘सालपटी निघणारच. उन्हाळा चालू आहे ना? ऋतू बदलणार, झाडांची ठेवण बदलणार, दु:ख कसलं त्यात?’’
‘‘दु:ख नाही गं, तो साग बघ, पानांची गळती झाली, पावसाळ्यात मात्र भरगच्च. गळती म्हणजे दु:ख नाही. तो शिकवतो मला, द्वेष, मत्सर, करंटेपणा, कपटीपणा गेल्यानं माणूस असा पारदर्शी होतो ना तसाच भासतो हा साग. हे दोष गेलेच पाहिजेत. नंतरच माणूस ‘माणूस’ म्हणून जगण्यास लायक होतो.’’
मी आता त्या सागाजवळ उभी आहे. तिचं बोलणं आठवत होतं.. पाऊस कमी झालाय.. त्याच्या शेजारी तो शिरीष, गुलाबी तंतू, डौलदार, दिमाखात तुरा दाखवतोय अजून..
‘‘तुला आठवतो का? हा अजून कोठे दिसतो?’’
‘‘हो, दत्ताच्या देवळासमोर हं. त्याच्या शेंगा रस्ताभर रुतत जातात.’’
कधीतरी तिला लहर आली की बकुळीला भेटायला जात असू. पार शिवमंदिराच्या रस्त्यावर. एका जुन्या घरासमोर उभा होता. त्या वेळी वाकून वाकून बकुळ वेचायचो. तिनं बकुळ कोठे कोठे आहे आपल्या गावात याचे पत्तेच मला दिले.
‘‘तुला कसं गं माहिती?’’
‘‘माझा छंद आहे तो. माझे सोयरे, नातेवाईक आहेत ते. मी इथेच जन्मले, वाढले. सर्व गाव ठाऊक नाही, पण मोठी झाडं, वृक्ष कोठे आहेत, त्यांना आपलेपणानं कसं भेटायचं हे मला उपजतच माहिती आहे. मला त्यांची ओढ आहे.’’
..तिला उद्या काय सांगू? तुझा बकुळ रस्ता रुंदीकरणात मुळासकट उखडलाय..
एकदा तिने मला कदंब दाखवला. ‘‘सुगंध देणारा तो कदंब, त्याला तर दुपारी भेटायला हवं. तो आहे पश्चिमेकडे. ‘इस्टेट’मध्ये जावं लागेल.’’ मला घेऊन गेली तिथे. कृष्ण याच झाडाला झोके बांधायचा, गोपींशी खेळायचा, डोहापासचा कदंब खेळायला चेंडूप्रमाणे फुलं देई. हा कदंब आपल्या गावात आहे, हे मला माहितीच नव्हतं. त्या संध्याकाळी पाऊस थांबलेला होता. दोघी रिक्षा करून निघालो. पाण्याची बाटली, थोडे तांदूळ जवळ होतेच तिच्या! ‘इस्टेट’मध्ये आलो.
तो जवळजवळ ४० फूट उंच असलेला कदंब मी पाहतच राहिले. पाऊस पडला की फुललेला हा कदंब, त्याच्या फांद्यांना किती छान आकार होता! मुलांनी हात सोडून इकडेतिकडे धावायला सुरुवात केली..
‘‘बघ हे फूल, असंख्य टाचण्या टोचल्यात ना!’’
‘‘हो गं, किती सुवासिक आहे!’’
‘‘अगं म्हणून तर तो प्रेमाचा आहे बाई.’’
तिनं बुंध्याशी तांदूळ ओतले. पाऊस होता तरी मुळांना पाणी घातले. तेव्हा मी ज्या झाडापाशी उभी होते, ते झाड सप्तपर्णी होतं, हे तिनं मला सांगितलं.
‘‘पानं मोज त्या डेखाची.’’
‘‘सात आहेत गं.’’
‘‘औषधी झाड आहे ते!’’
मी चालतच होते, दुतर्फा वाढलेली ताम्रशिम्बीची झाडं, अजूनही पिवळी फुलं लेवून बसली होती. आता मात्र शेंगांनी लहडलेली. ‘लोकनगरी’च्या बाजूनं चालता चालता या झाडाच्या कमानी आता खूप लोभस दिसतात. झाली की पंधरा र्वष!
तिचा साग बघितला. निलगिरी पाहिली. बदाम, कडुनिम्ब, मोठा पिंपळ यांच्यात लपलेली शाळा पाहिली. पूर्वी फक्त पडक्या भिंती होत्या. आज सकाळीच चिल्लीपिल्ली आत जाताना पाहिली. तिला हे दृश्य सांगायलाच हवं. बरं वाटेल तिला..
हं विचारेल, ‘‘बदामाच्या झाडाला किती लाल पानं होती? ए कुसुंबी, रंग बघतेस ना.’’
‘‘हो, आंब्याच्या कोयीपासून येतात ती पानं पाहायची, तो हा रंग.’’
मला वेळ नसला की ती एकटीच फिरायला जाई. तिच्या या नातेवाईकांना भेटून येई. आता मात्र झाडांची कत्तल होत आहे, हे मी तिला सांगू शकत नाही..
गुलमोहर फुलला की ही मोहरून जाई. तिच्या दारात होता, मग काय, लाल फुलं देवाला वाहिलीच तिनं. तिचं झाडांपाशी बोलणं मजेशीर असायचं.
मी उद्या तिला भेटेन, तिचे नातेवाईक पाहिलं पण तिच्या छंदासारखं नाही. ते अंत:करण माझं नाही, पण मी फोटो काढलेत, ते दाखवीन. तिला खूप खूप आनंद होईल.
तिथं झाडं होती, पण ही लहानपणापासूनची.
तिला भेटण्यापूर्वीच तिच्या मुलानं स्पष्ट कल्पना दिली होती.. तिनं हे दुखणं स्वीकारलं आहे.. पण मी नाही स्वीकारलं.. एकच प्रार्थना, ती मला झुळझुळणाऱ्या पिंपळपानासारखी दिसली पाहिजे, तीच आठवण मला जपायची आहे..

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो