विक पॉइण्ट : स्टार होण्यासाठी हवे सशक्त अर्थकारण..
मुखपृष्ठ >> मुंबई आणि परिसर >> विक पॉइण्ट : स्टार होण्यासाठी हवे सशक्त अर्थकारण..
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

विक पॉइण्ट : स्टार होण्यासाठी हवे सशक्त अर्थकारण.. Bookmark and Share Print E-mail

रोहन टिल्लू

मराठी चित्रपटसृष्टीतील प्रसिद्ध अभिनेत्यांच्या यादीत मकरंद अनासपुरेचे नाव पहिल्या तिघांमध्ये घ्यावे लागेल. मात्र तरीही हिंदी चित्रपटसृष्टीतील कलावंतांच्या तुलनेत मराठीतील अभिनेते खूपच मागे पडतात. पण त्याला गुणवत्ता हे कारण नसून मराठी चित्रपटांची आर्थिक दुर्बलता आहे, असे मत मकरंदने ‘वीक पॉइंट’मध्ये बोलताना मांडले..
गेल्या काही चित्रपटांमधील तुझ्या भूमिकांमध्ये खूप वैविध्य जाणवले. हे ठरवून की, योगायोगाने?
- अगदी ठरवूनच केले मी तसे. कोणत्याही अभिनेत्याला एकाच प्रकारच्या भूमिका करून कंटाळा येतो. कामात तोचतोचपणा येतो. मी आलो त्यानंतर सातत्याने मला ग्रामीण भाषा बोलणारा, ग्रामीण बाजाचा अभिनेता, अशा भूमिकाच मिळाल्या. पण त्यानंतर मला वेगळेपणा हवा होता. त्यामुळेच मी मुद्दाम ‘हापूस’, ‘सुंबरान’, ‘भारतीय’ असे वेगळ्या पठडीतल्या भूमिका असलेले चित्रपट निवडले.
मग दिग्दर्शन आणि सूत्रसंचालन हेदेखील ती चौकट मोडायचा प्रयत्न आहे का?
- नक्कीच! पण दिग्दर्शनाच्या बाबतीत मी सांगेन की, ती काही मी स्वत:हून स्वीकारलेली जबाबदारी नव्हती. ‘डँबिस’ची कथा मला सुचली आणि ती मी लिहून घेतली. सयाजी शिंदे निर्माता होते. त्यांनी ती कथा वाचली आणि मला सांगितले की, ‘ही कथा तुला सुचली आहे. त्यामुळे तूच त्या कथेला न्याय देऊ शकतोस.’ मलाही ती गोष्ट पटली आणि अखेर सयाजी शिंदेंच्या आग्रहास्तव मी दिग्दर्शक झालो. पण सूत्रसंचालनाचे तसे नाही. मी ‘चांगभलं’ नावाच्या कार्यक्रमात मुलाखती घेत होतो. पण तो केवळ मुलाखतींचा कार्यक्रम होता. पण मी मुद्दाम ‘हफ्ता बंद’सारखा कार्यक्रम निवडला. या कार्यक्रमात मला एकाच वेळी तीन वेगवेगळ्या मनुष्यस्वभावांचे दर्शन घडत होते. तसेच सूत्रसंचालन करीत असताना तुम्हाला जास्त उत्स्फूर्त राहावे लागते. गमतीजमतीही होत असतात. पण खूप गंभीर गोष्टीही कळतात. माणसे किती प्रतिकूल परिस्थितीशी झुंज देत जिद्दीने लढत असतात, ते मला या कार्यक्रमाच्या निमित्ताने खूपच चांगले कळले.
मराठी चित्रपटसृष्टीत स्टार किंवा स्टारडम अशी संकल्पना नाही. यामागची नेमकी कारणे काय?
- सर्वात मुख्य कारण म्हणजे अर्थकारण! हिंदी चित्रपटातील अभिनेत्याला एका चित्रपटासाठी मिळणारे मानधन हे मराठीतील आघाडीच्या अभिनेत्याच्या पन्नास चित्रपटांच्या मानधनाइतके आहे, ही वस्तुस्थिती आहे. स्टारडम वगैरे जपण्यासाठी पैसे लागतात आणि मराठी चित्रपटसृष्टीत अजून तरी धोऽ धोऽ पैसा आलेला नाही. मराठी चित्रपटांना महाराष्ट्रातच स्वत:ची हक्काची अशी चांगली चित्रपटगृहेच नाहीत. महाराष्ट्रात ही अवस्था आहे, मग आम्हाला बाहेर कोण विचारणार? आमीर खान एखाद्या चित्रपटासाठी स्वत:चा संपूर्ण मेकओव्हर करू शकतो. कारण तो वर्षांला एकच चित्रपट करतो. आम्ही वर्षांला एकच चित्रपट स्वीकारायचा ठरवला, तर आम्हाला शक्यच होणार नाही. आता एका चित्रपटासाठी कोणी मला १५ कोटी वगैरे देणार असेल, तर मी पाच वर्षांतून एक चित्रपट करायलाही तयार आहे.
पण मग स्टारडम ही संकल्पना नसल्याने चित्रपटसृष्टीचे नुकसान होते का?
- अजिबात नाही. मुख्य गोष्ट आहे अभिनय आणि संकल्पना. या दोन्ही बाबतीत आपल्याकडे खूप प्रयोग होत आहेत. अभिनयाच्या बाबतीत तर आपल्याकडचे नट खूपच सरस आहेत. त्यामुळे कोणीही आम्हाला कमी मानायची गरज नाही. शेवटी सर्व काही प्रेक्षकांच्या प्रतिसादावर अवलंबून असते. आता हिंदीतील तारेतारकांचा प्रेक्षकवर्ग भारतभर पसरला आहे. त्या मानाने आमचा प्रेक्षकवर्ग खूपच मर्यादित आहे.
गेल्या काही वर्षांत मराठी चित्रपट हे प्रामुख्याने ग्रामीण पाश्र्वभूमीचे होते. शहरी प्रेक्षकांना ग्रामीण पाश्र्वभूमी आवडते, हे लक्षात घेऊन असे होते का?
- छे, छे.. मराठी चित्रपट पाहायला शहरी प्रेक्षक येतोच कुठे? आमचा सगळा प्रेक्षक तर ग्रामीण भागातलाच आहे. ७० टक्के जनता खेडोपाडय़ात आणि छोटय़ा शहरांत विखुरलेली आहे आणि छोटय़ा छोटय़ा शहरांतील प्रेक्षकच मराठी चित्रपट पाहायला येतो. या लोकांना ग्रामीण पाश्र्वभूमी आवडते. तसेच फक्त ग्रामीण पाश्र्वभूमी असे म्हणता येणार नाही. बहुतांश सर्वच चित्रपटांचे विषय खूप वेगळे होते. त्या विषयांनीही प्रेक्षकांना भुरळ पाडली.
दिग्दर्शन, सूत्रसंचालन वगैरे करताना तू नाटकही केले. त्याबद्दल थोडेसे..
- मराठी चित्रपटसृष्टीत बऱ्यापैकी स्थिरावलेला कलाकारही रंगभूमीवर काही र्वष काढलेला रंगकर्मी असतो. हासुद्धा हिंदी आणि मराठी चित्रपटसृष्टीतील फरक आहे. नाटकात आणि रंगभूमीवर काम केलेल्या कलावंतांचा पाया खूप पक्का असतो. मी आधी ‘जाऊ बाई जोरात’चे हजाराहून जास्त प्रयोग केले.
पण त्यानंतर मात्र बारा र्वष मी नाटक केले नाही. पण यादरम्यान उत्तम नाटकाच्या शोधात होतो. एकच अट होती ती म्हणजे विषय चांगला हवा. ‘केशवा माधवा’च्या निमित्ताने हा विषय मिळाला. त्यामुळे नाटक करतानाही मजा येते.
मकरंद अनासपुरे पडद्यामागे किंवा घरी कसा असतो?
- अतिशय गंभीर! घरातला मकरंद अनासपुरे हा अतिशय जबाबदार नवरा आणि वडील आहे. मी घरी अगदी भाज्या आणण्यापासून सगळी कामे करतो आणि हे मी बायकोसमोरही छातीठोकपणे सांगू शकतो.
मकरंदचा ‘वीक पॉइंट’ कोणता?
- माझी मुलगी. तिच्यासाठी मी काहीही करू शकतो. तिने सांगितलेली कोणतीच गोष्ट मी टाळत नाही.

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो