सो कुल : जा. जा. जा.!!
मुखपृष्ठ >> सो कुल >> सो कुल : जा. जा. जा.!!
 

व्हिवा

ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

सो कुल : जा. जा. जा.!! Bookmark and Share Print E-mail

alt

सोनाली कुलकर्णी , शुक्रवार , २६ ऑक्टोबर २०१२
पहले प्यार की पहली चिठ्ठी. योग्य माणसाकडे नेऊन देण्याचा सुज्ञपणा खरंच होता का यांच्या डीपार्टमेंटमध्ये.? की हे एक तद्दन कल्पनारंजन फक्त.?
आपण प्राणी पाळावे असे मला कधीच वाटलं नाही. फ्लॅटच्या सीमित क्षेत्रफळात कुत्र्यामांजरांना डांबून ठेवणं. आणि आपल्याला वेळ असेल तेव्हा त्यांना ‘फिरायला’ नेणं- तेही मुख्यत: त्यांच्या नैसर्गिक विधींसाठी!. हे काही मला पटत नाही. असो. हे माझं वाटणं झालं. मॉडर्न स्टडी वगैरे गोष्टी-भावनिक संतुलनासाठी.प्राणी पाळा. मासे बघा. कुत्र्यांना थोपटा. चिमण्यांना पाणी घाला. असले अनेक सल्ले देत असतात. त्याचाही एव्हाना धसका घेतलाय मी. कारण मधे एके ठिकाणी नामशेष होणाऱ्या चिमण्यांची प्रजा वाढवण्यासाठी बनवलेली लाकडी घरटी बघायला मिळाली. लगेच निसर्ग, पक्षी यांचा कळवळा वाटून घेतलीच मी विकत ती घरटी. पण खेदजनक बाब अशी.

की ते घरटं मी माझ्या खिडकीतल्या बागेत ठेवल्यापासून कधीही चिऊताई तिकडे फिरकल्या नाहीत. उलट कबूतरंच त्याच्या आसपास अंडी घालायला लागली. कुत्री, मांजरं, ससे, कासव, पोपट इ. प्राणीमात्र पाळणाऱ्यांची मानसिकता मी जरा तरी समजू शकते. पण कबूतरं आवडणारी माणसं.. सॉरीच प्लीज!
कबूतर या पक्ष्यात एक निव्वळ बावळटपणा भरलाय असं मला वाटतं. आपल्या देहाचा डोलारा आणि फुगवटा लक्षात न घेता कुठल्यातरी फटीमधून कुठेतरी घुसतात. मग बाहेर पडायचा रस्ता विसरतात. आणि त्या धडपडीत पंखांची अखंड फडफड करत राहतात. आपण कधी नव्हे ते दुपारी पंधरा मिनिटं पडायचं ठरवलं, तर नेमकं आपल्या डोक्यापाशी असलेली खिडकी किंवा पॅरापेट पकडतात आणि कारण नसताना जागच्या जागी नाचायला लागतात. या नाचरेपणाच्या आवाजाला किंवा कृत्याला ‘फडफड’ शिवाय दुसरा शब्द नाही. आपल्याला काही सुचत नसेल तर आपण काहीतरीच करत बसतो. तसे हे कायम न सुचण्याच्या मोडमध्ये असतात. काहीच क्लॅरिटी नसते त्यांना. आपण हुश् केलं किंवा टाळी जरी वाजवली तरी फडफडाट करत पळून जातात, पण जरा वेळानं पुन्हा त्याच जागेवर येऊन बसतात! आता जागा घेणारं कबूतर तेच असतं की नाही कोण जाणे. कारण शहरातली बहुतेक कबुतरं साधारण सारखीच दिसतात!
alt

सौंदर्याच्या दृष्टिकोनातून बघायला गेलं तर खरं म्हणजे फार सुंदर दिसतात हे पक्षी. चित्रकलेच्या परीक्षेत कबूतर हा ‘विषय’ होऊ शकतो. जांभळट राखाडी रंगाच्या विविध छटा डोक्यापासून पंखांपर्यंत अलगद पसरलेल्या असतात. मानेवरती किंचित चमचमणारा एक शाही गर्द रंग असतो. लाल डोळे, चोच. नुसतं बसलेलं कबूतर फार शानदार दिसू शकतं. पण प्रॉब्लेम असा आहे की ते नुसतं स्वस्थ बसतच नाही कधी. बसल्याक्षणी घुमायला लागतं. काळ वेळ काहीही कळत नाही त्यांना. कुठेतरी बाथरूमच्या झडपेमागे, खिडकीच्या जाळीवर वगैरे घुसायचं आणि आपल्या सह पक्ष्यांशी आपल्या भाषेत संवाद साधणं सुरू करायचं. त्या गुटूरगुममध्ये काहीही गोडवा वाटत नाही. उलट डोकं उठतं त्या घूमत्कारानी!
इतक्या वैतागानी हे म्हणायचं कारण असं. की खिडकीतल्या कॅक्टसच्या कुंडीत कबूतरबाईंनी अंडी घातली आहेत. पुन्हा. किती मोठी असतात माहितीए कबूतरांची अंडी! आणि जन्मलेली पिल्लंही! जवळजवळ पूर्ण वाढ झालेल्या कबुतरांएवढीच दिसतात. कुंडीतल्या मातीत उघडय़ावर आहेत ती अंडी. धड पाणी घालता येत नाही आता. होणारी आई घाबरलेल्या चेहऱ्यांनी गप्प बसलेली असते अनेकदा त्यावर. सारखे काका, मावशी, आत्या, बाबा असे नातेवाईक भेटायला येतात. सगळे फडफड करून अंडय़ांची चौकशी करतात, बाकीच्या कुंडय़ांवर नाचतात, रोप तुडवतात. राग आला म्हणून हाकलताही येत नाही नीट. मुका जीव. वगैरे भूतदया अपराधी वाटायला लावते. पण इतकी कटकट वाटते ना. आपला मूड सुधारूच शकत नाही. चुकून घरात वगैरे शिरलं एखादं तर झालंच. बावरणे, भिरभिरणे, गोंधळणे एकूण काय फडफडाट गुणिले सावळागोंधळ!
पुण्यात आमच्या घराजवळ एक मोठी चाळ होती. तिथली काही तरुण मुलं, माणसं कबूतरं पाळायची. उडवायची. जाळीच्या कपाटांमध्ये मोजून ठेवायची. त्यांच्या उडवतानाच्या विशिष्ट शिट्टय़ा. हाकारे असायचे. असलं सगळं रस घेऊन करण्यासाठी खूप रिकामटेकडा वेळ पाहिजे बुवा आपल्याकडे. तसाच कबूतरखाना हा प्रकारच मला समजू शकत नाही. थवेच्या थवे जमतात तिथे कबूतरांचे. आणि पिशव्यांमध्ये भरून आणलेलं धान्य माणसं मुठीमुठींनी उधळत असतात त्यांच्यासाठी. दानधर्म केल्याबद्दल देव त्यांचं भलं करो. पण या कबूतर वंशाचे प्रजाजन इतर सामान्य माणसाची झोप उडवायला कारणीभूत ठरतात. यासाठी त्यांना काही पेनल्टी/ दंड नसतो. आपण मात्र शांतीचे दूत म्हणून उपद्रव माजवणाऱ्या या खगाचा आदर करत बसायचं. दिल्लीत आपल्या तिरंग्याच्या खाली-मैत्रीचे संदेश द्यायला एखादं राजेशाही पांढरं कबूतर उडवण्याचा प्रसंग दिसायला फार चांगला आणि उदात्त वगैरे वाटतो. पण तेच कबूतर येऊन बसू दे तुमच्या घराच्या खिडकीत. नाही तुमची शांती ढळली. तर मी नाव बदलायला तयार आहे.

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो