ब्लॉग माझा : होऊ कशी उतराई?
मुखपृष्ठ >> ब्लॉग माझा >> ब्लॉग माझा : होऊ कशी उतराई?
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

ब्लॉग माझा : होऊ कशी उतराई? Bookmark and Share Print E-mail

alt

विभावरी केळकर , शनिवार , २७ ऑक्टोबर २०१२
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
खरं तर ती माझ्याहून वयाने बरीच लहान, पण विचाराने, मनाने मोठीच. त्यामुळे तिचे शुभाशीर्वाद व शुभेच्छा घेऊन मी घरून बाहेर पडले. सर्व व्यवस्थित होऊन आम्ही घरी आलो. ऑपरेशनचे बिल देताना त्यात तिचे ५०० रुपये आवर्जून घातले. १५-२० दिवसांनी तिचा परिचित आवाज आला, ‘जुना सामान, डबा-बाटली’. कोणीतरी अगदी जवळची हवीशी वाटणारी व्यक्ती यावी अशी मी तिची वाटच पाहत होते..


‘‘अ वं ताई, जरा दमा की! लई दिस झाले, तुमी दिसतच नाय! तुमच्या बिल्डिंगीत आवाज देते, तुमच्या माळ्यावर बी येते, पन रोजच दार बंद असतं, अन् तुमी नाय तर माजी भवानी बी होत नाय, तुमचं समदं ब्येस हाय नव्हं?’’
इतकं आस्थेने, आपलेपणाने, खऱ्याखुऱ्या प्रेमाने विचारणा होण्याचे क्षण आता दुर्मिळच होत चालले आहेत. ही होती  जिच्याशी २०-२५ वर्षांपासूनची नुसत्या चेहऱ्याने ओळख असलेली डबा-बाटली व जुने-पुराणे सामान घेऊन कुटुंबाची गुजराण करणारी बाई!
मी म्हटलं, ‘‘अगं, साहेबांना बरे नाही, ते हॉस्पिटलमध्ये आहेत. परवा त्यांचे ऑपरेशन आहे. त्या गडबडीत, धावपळीत मी असते. कधी तरी येते अन् पटकन हॉस्पिटलमध्ये जाते.’’
ती म्हणाली, ‘‘तरीपण उद्या कवा घरी येनार?’’
मी म्हटलं, ‘‘नक्की सांगत नाही, पण बहुतेक याच वेळेला सकाळी ११ च्या सुमारास येईन.’’
ती मान हलवून ‘येते ताई,’ म्हणून निघून गेली.
दुसऱ्या दिवशी १० च्या सुमारास मी घरी आले व भरभर काम आवरून परत हॉस्पिटलला जाण्याच्या तयारीत होते. इतक्यात घराची घंटा वाजली. दार उघडले तर दारात स्वच्छ जुनेरे नेसलेली, मोठं कुंकू लावलेली, हसतमुख चेहऱ्याने ही डबा-बाटलीवाली, अनामिका, डोक्यावर रिकामा हारा घेऊन दत्त म्हणून उभी!
मी म्हटलं, ‘‘आत्ता कशी आलीस तू? मला थोडासुद्धा वेळ नाही तुला काही द्यायला! हे पैसे घे, दे तुझ्या मुलांना खायला काहीतरी. १५-२० दिवसांनी ये पुन्हा घरी.’’
ती म्हणाली, ‘‘वाईज जरा इकडं या, कुकू आना, आनी हे ५०० रुपये घ्या. सायबांचं काय ओपरेसन का काय म्हणताय नव्हं, मला अडानीला का कळतंय त्यातलं? पन त्यानला माजी गरिबाची भेट!’’
हे सगळं ऐकताच माझ्या अंगावर सरकन काटा उभा राहिला. शरीर थरथरले, मन शहारलं व अधिकच हळवं झालं. पण क्षणात विचार चमकून गेला की, ही शुभशकुनाची चाहूलच असावी. माझ्याही नकळत प्रतिक्षिप्त क्रियेने मी तिच्या पाया पडले. भावना व्यक्त करण्याला कशाचेही बंधन वा अट नसते. तिच्या डोळ्यांतले दोन अश्रू माझ्या हातावर ओघळून तिच्या पायावर पडले व माझे अश्रूही तिच्या पायावर स्थिरावले.
ती म्हणाली, ‘‘काय बी बोलू नगा. जा आता तुमी लगालगा, समदं ब्येस होईल बगा.’’
खरं तर ती माझ्याहून वयाने बरीच लहान, पण विचाराने, मनाने मोठीच. त्यामुळे तिचे शुभाशीर्वाद व शुभेच्छा घेऊन मी घरून बाहेर पडले. सर्व व्यवस्थित होऊन आम्ही घरी आलो. ऑपरेशनचे बिल देताना त्यात तिचे ५०० रुपये आवर्जून घातले. १५-२० दिवसांनी तिचा परिचित आवाज आला, ‘जुना सामान, डबा-बाटली’. कोणीतरी अगदी जवळची हवीशी वाटणारी व्यक्ती यावी अशी मी तिची वाटच पाहत होते.
ती घरात आली. म्हणाली, ‘‘ताई, साहेबांचं ब्येस आहे ना?’’
मी म्हटलं, ‘‘बैस जरा, हे ताक पी आधी. घसा कोरडा पडला असेल आवाज देऊन होय ना? अगं एवढे पैसे कुठून आणलेस नि मला दिलेस?’’
ती म्हणाली, ‘‘ताई दर वेळी तुमी काहीबाही देता, पोरान्ला खायला देता, कपडे देता, पैशाची नड भागवता, दादल्यानं मारलं की मायेनं दवा देता, त्येला नसबंदी करून घेयाला तुमीच सांगितलं, लई उपकार झाले, सुटका झाली माझी. गरिबाची कोन काळजी करतं ताई, तुमी एकल्याच कोनी तरी. दर महाशिवरात्रीला तुमच्या आईची आठवन म्हनून नवीकोरी साडीचोळी देता, त्या नव्या कपडय़ाचा चार दिस वास घेते बगा. लई ब्येस वाटतं, नाहीतर आम्हा गरिबाला कोरा कपडा कुठून मिळणार? मग मी बी आई सारकं करायला नगं का? ताई पन हे कोनाला सांगू नगा.’’
क्षणार्धात विचारांची वीज चमकली. केवढे प्रगल्भ विचार, केवढं श्रीमंत मन! अमाप पैसा व अति उच्च पदव्या असूनही असे प्रगल्भ विचार आणि मनाची श्रीमंती मिळविता येतेच असे नाही. भरल्यापोटी दुसऱ्याला देणे व स्वत: अर्धपोटी राहून दुसऱ्याला देणे यातील श्रीमंत विचार व सुसंस्कारित मन कोणते, हे आपण सुशिक्षितांनीच ठरवायचं. खरं पाहता हे निरागस भाबडं मनच नेहमी कृतज्ञ असतं. त्याने दु:खाची झळ जास्त अनुभवलेली असते, सुखाची मस्ती गावीही नसते. त्यामुळे हे भाबडं निष्पाप मन अधिक तरल, मनमोकळं, दिलखुलास असतं. आत-बाहेर असं काहीच नसतं, लाजेचा अडसर नसतो, प्रदर्शनाचं नाटक नसतं, मानापमानाचा खेळ नसतो, प्रसिद्धीची अपेक्षा नसते. अशा या साध्या-भोळ्या, निर्मळ जिवाने केलेल्या उपकाराची परतफेड होणे अशक्य!

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो