आनंदयोग : कोण तुम्ही?
मुखपृष्ठ >> लेख >> आनंदयोग : कोण तुम्ही?
 
ई-पेपर
 
 

लोकसत्ता ब्लॉग


संघाने काँग्रेसलासुद्धा मदत केली आहे!
पर्यावरण हा अडथळा नव्हे, तर निकोप विकासाचा पाया

गाण्यातील ‘साऊण्ड’चा आनंद अनुभवता आला पाहिजे

माणसं बदलण्यापेक्षा धोरणं बदला!

alt

सर्व काही अण्णांनीच करावे, असे लोकांना वाटणे हीच उणीव..

alt
कांद्याचा भाव शंभर रूपये किलो का नको?
 alt
पीडीएतील दिवस आणि अभिनयाचा श्रीगणेशा
 alt
दुर्बलांना पोसणे म्हणजे सबलीकरण नव्हे!
नक्कल करायलाही अक्कल लागते!
मेधा पाटकर यांचे ऐकले असते, तर एकही पूल
झाला नसता!
alt
‘नक्कल’ न करणे हाच बाळासाहेबांचा खरा
वारसा
पाच वर्षे प्रभावी सरकार
देऊ शकेल अशी पर्यायी
व्यवस्था मला दिसत
नाही!
एक तळमळ बोलकी
झाली
आनंदवनाच्या ‘प्रवाहा’त एकरूप आमटेंची तिसरी पिढी..
लोकांसाठी नव्हे ,
लोकांच्या सोबत...
एक गोष्ट आमच्याकडे शक्यतो होत नाही, ती म्हणजे ‘इ'लॉजिकल्’
बोलणं किंवा वागणं!
‘विचार’ निश्चित झाला
की शब्द आपोआप
सामोरे येतात
‘जमिनीचा पैसा
बिल्डरांना नाही, तर सरकारला मिळायला
हवा!’

दि.०९-११-२०१२ रोजी बाजार बंद झाला त्यावेळचा भाव



 

आनंदयोग : कोण तुम्ही? Bookmark and Share Print E-mail

बुधवार, ७ नोव्हेंबर २०१२

प्रसिद्ध व्यक्तींना कधीकधी कुणी ओळखत नाही, याचा राग  न येता  हसू येते! स्वतला  नीट ओळखू शकलेल्या या व्यक्ती असतात..
आम्ही मुंबईत होतो तेव्हा, बाबा आमटय़ांचा फोन आला. ‘माझे एक मित्र कॅन्सरने आजारी आहेत, त्यांना भेटायला मी संध्याकाळच्या फ्लाईटने येतो आहे. मी एकटाच आहे, तुमच्याकडेच उतरेन.’ मला आणि माझ्या पत्नीला अस्मान ठेंगणे झाले.

बाबा आपल्याकडे येऊन राहणार? यापेक्षा जास्त आनंद कोणता असेल? मी बाबांना एअरपोर्टवरून घरी घेऊन आलो. आमचे पाय जमिनीवर टेकतच नव्हते.
एवढय़ात दारावरची बेल वाजली. दारात आमच्या परिचयाचे एक जोडपे उभे होते. मी त्यांना आत बोलावून त्यांचे स्वागत केले आणि त्यांचा बाबांशी परिचय करून दिला. अर्थात बाबांच्या बद्दल ‘हे बाबा आमटे’ या पलीकडे काही सांगायची जरूर असेल असे मला वाटले नाही. पण त्या गृहस्थांनी मला आश्चर्याचा जोरदार धक्का दिला. त्यांनी मला विचारले, ‘‘हे काय करतात?’’ यावर काय उत्तर द्यायचे ते मला सुचलेच नाही. बाबा म्हणाले, ‘‘मी रिकामटेकडाच आहे. काही करीत नाही. जमेल तसा फिरतो, जेवतो खातो आणि आराम करतो.’’ आता हे उत्तर माझ्याही बाबतीत लागू पडण्यासारखे होते.
फ्रान्सचा बादशहा नेपोलियन आपल्या कारकीर्दीच्या शिखरावर असताना त्याने प्रशियाशी एक युद्ध जिंकले. त्याला त्याच्या सेनापतींनी फ्रेडरिक द ग्रेटच्या कबरीपाशी नेले. नेपोलियन ती कबर पाहून थोडा खिन्न झाला. त्याचा सरदार जनरल लान्स बाजूच्या म्युझियममधून फ्रेडरिक द ग्रेटची तलवार उचलून घेऊन आला. जेत्यांना कोण अडवू शकणार? लान्सने ती तलवार नेपोलियनला नजर केली आणि विनंती केली की यापुढे नेपोलियनने ती तलवार धारण करावी. नेपोलियनने काहीच उत्तर दिले नाही. त्यावर इतर सरदारांनीही नेपोलियनला आग्रह सुरू केला की त्याने फ्रेडरिकची तलवारच वापरावी, कारण युरोपच्या इतिहासात फ्रेडरिकने चांगलाच दबदबा निर्माण केला होता. नेपोलियन त्यांना म्हणाला, ‘‘तुम्ही सगळे अकलेचे कांदे आहात. माझ्याजवळ ही माझी तलवार आहे ना? मला इतर कोणाच्या तलवारीची गरजच काय?’’ नेपोलियनला स्वत:च्या कर्तृत्वाचा सार्थ अभिमान होता. त्याने साऱ्या युरोपचा नकाशाच स्वत:च्या कर्तबगारीने बदलून टाकला होता.
पण नेपोलियनचे गर्वहरण होणारा एक प्रसंग पोलंडमध्ये घडला. तो ‘मेरी वालावस्का’ या चित्रपटात अतिशय उत्कृष्ट चितारला आहे. मेरी ही एका पोलिश सरदाराची मुलगी आणि नेपोलियनचे प्रिय पात्र. नेपोलियन मेरीला भेटण्यासाठी तिच्या प्रासादात आलेला आहे आणि दिवाणखान्यात मेरीची वाट पाहात उभा आहे. बाजूलाच, डोक्याने किंचित अधू असलेली मेरीची वृद्ध आजी एकटीच बुद्धिबळाचा डाव मांडून बसलेली आहे. जवळ कोणीतरी उभे असल्याचे जाणवल्यावर ती विचारते, ‘‘कोण आहे तिथे?’’ नेपोलियन पुढे येत सांगतो, ‘‘मी नेपोलियन, फ्रान्सचा बादशहा.’’ त्यावर ती वृद्धा संतापून म्हणते, ‘‘तू खोटारडा आहेस. मी फ्रान्सच्या लुई बादशहाला चांगली ओळखते.’’ यावर नेपोलियनला काय उत्तर द्यावे ते समजत नाही. तो गोंधळून तसाच उभा राहतो. थोडय़ा वेळाने आजीबाई शांत होऊन म्हणतात, ‘‘ठीक आहे बादशहा, बुद्धीबळ खेळता का आपण? बसा आणि खेळा माझ्याबरोबर.’’ नेपोलियन अंदाज येऊन खेळायला बसतो. मध्येच आजीबाई चिडून त्याच्यावर खोटे खेळण्याचा  आरोप करतात. तेवढय़ात मेरी तेथे येते. तेव्हा आजी तिला सांगते, ‘‘तू या खोटारडय़ा माणसाशी बोलूसुद्धा नको. तो येऊन मला सांगतो की, मी फ्रान्सचा बादशहा आहे आणि बुद्धिबळांतही फसवतो आहे.’’
नेपोलियनच्या चेहऱ्यावरचे भाव अप्रतिम दाखवले आहेत. जगभर दरारा असलेल्या माणसाशी असे वागू शकणारे कोणीही वेडपटच असायला हवे असे वाटेल. मोठे नाव कमावणाऱ्या व्यक्ती आपल्या क्षेत्रातच नव्हे तर त्याच्या बाहेरही  मशहूर असतात. पण त्यांच्याविषयी मुळीच माहिती नसलेल्या व्यक्तीही भेटतात. हिंदी सिनेमातले आघाडीचे कलाकार आपल्या लोकप्रियतेबद्दल गर्व बाळगून असतात, पण त्यांचेही कधी कधी चांगलेच गर्वहरण होते.
माझे स्नेही डॉ. बावडेकर सुप्रसिद्ध अस्थिरोगतज्ज्ञ आणि सर्जन होते. त्यांचे ‘कॅन्सर माझा सोबती’ हे पुस्तकही खूप गाजलेले आहे. त्यांनी एकदा ख्यातनाम सिनेनट राजेश खन्ना याची विकेट घेतली होती. त्या वेळी लोकप्रियतेच्या शिखरावर असलेला राजेश खन्ना आपली पत्नी डिंपल हिच्या उपचारासाठी डॉक्टरांकडे आला. उपचार पाड पडल्यावर डॉक्टर बावडेकर राजेश खन्नाला म्हणाले, ‘‘तुम्हाला कोठेतरी पाहिल्यासारखे वाटते!’’ डिंपलची हसून हसून मुरकुंडी वळली.
एकदा नाशिकमध्ये दोन वेगवेगळ्या सिनेमांचे चित्रण चालू होते. दोन्ही युनिट निरनिराळया हॉटेलमध्ये उतरली होती. त्यांच्या लोकांत फोनवरच्या संभाषणावरून भांडण झाले. गैरसमजामुळे एका युनिटची मंडळी भलत्याच हॉटेलमध्ये जाऊन बाचाबाची करायला लागली. ते हॉटेल नाशिकच्या एका प्रसिद्ध व्यक्तीचे होते आणि त्या रात्री ते स्वत:च हिशेब घ्यायला गल्ल्यावर बसलेले होते. त्यांच्याशी बोलाचाली होऊन फिल्म युनिटच्या लोकांनी त्यांना मारहाण केली. त्यावरून चिडून जाऊन शंभरएक लोक हॉटेलवर चालून गेले आणि तिथे दंगाच सुरू झाला. मला खबर मिळेपर्यंत पोलीस व्हॅन येऊन काही जणांना पोलीस ठाण्यावर नेण्यात आले होते. मी आरडाओरडा करून सर्वाना बाहेर काढले आणि हॉटेलच्या मालकांशी बोलणे केले. तेव्हा सर्व प्रकार गैरसमजावरून घडला असल्याचे जाणवले. विरुद्ध बाजूच्या मंडळींना आत आणायला सांगितले तेव्हा राज कपूर, शत्रुघ्न सिन्हा आणि त्यांच्याबरोबर आणि दोघांना आत आणण्यात आले. मला नवल वाटले. पण खरी गंमत म्हणजे हॉटेल मालकांनी त्यांना मुळीच ओळखले नाही, कारण ते कधी सिनेमा वगैरे पाहातच नसत.
आपल्या क्षेत्रांत भरपूर नाव कमावणाऱ्या व्यक्तींना आपण जाऊ तिथे सर्वजण ओळखतील असा भ्रम असतो. त्यांचा भ्रमनिरास अशा प्रसंगी होत असतो. एका थोर संतांचे याबाबतचे विचार लक्षात घेण्यासारखे आहेत, ‘लोक तर ईश्वरालासुद्धा ओळखत नाहीत. मग मला नाही ओळखले तर कोठे बिघडले?’ पण मुख्य मुद्दा इतरांनी ओळखण्याचा नाही तर स्वत:च स्वत:ला ओळखण्याचा आहे. निदान स्वत:बद्दल गैरसमज तरी नसावेत. खरे की नाही?

 

व्हिडिओ

लाउडस्पीकर  
'महागाई' या विषयावरील चर्चा
blk
आयडिया एक्स्चेंज  
जेष्ठ नाट्यकर्मी विजया मेहता
blk
व्हिवा लाऊंज  
डॉ. रश्मी करंदीकर - पोलीस अधीक्षक (राज्य महामार्ग)
blk
सागर परिक्रमा - २  
‘नौदलवीरा’च्या साहसी प्रवासाला सुरूवात!
लोकसत्ता युट्युब चॅनल
<iframe width="300" height="275" src="http://www.youtube.com/embed/bA4XUHbGh-c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

लोकसत्ताच्या फेसबुक पेजवरील फोटो अल्बम

'सॅण्डी' संकट!

यश चोप्रा : ‘किंग ऑफ रोमान्स’

लोकसत्ता फेसबुक पेज - कव्हर फोटो

आणखी फोटो पाहण्यासाठी खालील लाईक बटणावर क्लिक करा

‘लोकसत्ता’चे विविध अ‍ॅप्स विनामुल्य डाऊनलोड करा-

वासाचा पयला पाऊस आयला

 


 

साप्ताहिक पुरवणी

लोकरंग (दर रविवारी)


चतुरंग
(दर शनिवारी)

 नवऱ्याकडून घरकामाचा पगार?

alt

 गरज शोधांची जननी

 एक उलट..एक सुलट : वेगळा.. वेगळा..

alt

 करिअरिस्ट मी : ..आणि समस्या ‘सायलेन्ट’ झाल्या

alt

 स्त्री समर्थ : उद्योगस्वामिनी

 बोधिवृक्ष : सूक्ष्मात वसते ब्रह्मांड

 गावाकडची चव : अंबाजोगाईची ‘वैष्णवी’ चव

alt

 आनंदाचं खाणं : अचपळ मन माझे..

alt

 ब्लॉग माझा : आयडिया लई भारी!

alt

 स्त्री जातक : आधी कळस मग पाया रे..!

alt

 अनघड अवघड : बोलायलाच हवं!


वास्तुरंग
(दर शनिवारी)

alt

 एक आस.. उभारीची!

alt

 फटाक्यांपासून इमारतीची सुरक्षा

alt

 घरसजावटीसाठी…
आणखी वाचा...

व्हिवा (दर शुक्रवारी

alt

 फुल टू कल्ला

alt

 कट्टा

alt

 एन्जॉय
आणखी वाचा...

करिअर वृत्तान्त (दर सोमवारी)

 ‘इंग्लिश-विंग्लिश’ :न्यूनगंडाच्या बुडबुडय़ाची गोष्ट
alt   सुट्टी आणि अभ्यास
alt  शिकवून कोणी शिकतं का?
आणखी वाचा...

अर्थवृत्तान्त (दर सोमवारी)

 विमा विश्लेषण : जीवन तरंग
 ‘अर्थ’पूर्ण : महागाईचा भस्मासूर
 गुंतवणूकभान : नव्या दमाचा शूर शिपाई
आणखी वाचा...

आजचे फोटो