साद-प्रतिसाद Print

अनेक प्रश्नांची उत्तरे मिळाली
alt

१७ सप्टेंबरच्या अंकात मिथिला दळवी यांचा ‘नेटकं लिहिण्यासाठी’ हा लेख अभ्यासपूर्ण होता. तो वाचल्यानंतर लिखाणासंबंधी असलेले बरेचसे प्रश्न मला सोपे झाल्यासारखे वाटले. माझी मुलगी या वयोगटात असल्याने तिच्याकडून लिहिणे कसे, कधीपासून करून घ्यावे, हे उलगडल्यासारखे वाटले. या वयोगटातील मुलांसाठी आणि त्यांच्या पालकांना उपयुक्त ठरेल, असे लिखाण यापुढेही यावे, अशी खूप इच्छा आहे.
- शर्वरी टिळक (ई-मेलद्वारे)

‘आनंदबन’सारख्या उपक्रमांची मोठी गरज
१० सप्टेंबरच्या अंकातील ‘प्रकाशाचे कवडसे’ या सदरामध्ये ‘आनंदबन’ प्रकल्पाविषयी माहिती मिळाली. लहान मुलांसाठी उपयुक्त ठरेल, असा हा उपक्रम आहे. प्रत्येक गावात अशा तऱ्हेचे उपक्रम उभारले गेले पाहिजेत. त्याची लहान मुलांना मोठी मदत होईल. प्रत्येकाला आपलं मूल मोठं कुणीतरी बनावं, असं वाटत असतं. मात्र, लहान मुलांच्या सर्वागीण विकासाचा विचार खूप कमी व्यक्ती करतात. ‘आनंदबन’सारख्या उपक्रमामुळे मुलांचा विकास होणे शक्य होईल, असे वाटते. हा उपक्रम सुरू करणाऱ्यांचे अभिनंदन आणि त्यांनी हा प्रयत्न अशाच चिकाटीने सुरू ठेवावा, अशी अपेक्षा.
- राजेंद्र गांगुर्डे (ई-मेलद्वारे)

alt
..तर आयुष्यात सकारात्मक फरक पडेल.
नीलिमा किराणे यांच्या ‘जबाबदारी आणि उत्तरदायित्व’ या लेखात नेमक्या उदाहरणांद्वारे जबाबदारी आणि उत्तरदायित्व यातील फरक स्पष्ट केला आहे. हा फरक लक्षात घेऊन त्यानुसार वागलो, तर आपल्या आयुष्यात बराच सकारात्मक फरक पडेल.
- महावीर पांडे (ई-मेलद्वारे)

शैक्षणिक प्रयोग करणाऱ्यांना व्यासपीठ हवे!
‘नवनिर्माणाचे शिलेदार’ या सदरात ‘इतिहासवेडा प्राथमिक शिक्षक’ या लेखात कदमसरांबद्दल वाचले. कदमसरांचा आदर्श शिक्षकवर्गाने घेतला तर सरकारी शाळा आणि तिथे शिकणारी मुले यांचे जीवन बदलून जाईल. असे वेगळे शैक्षणिक प्रयोग करणाऱ्या व्यक्ती एकत्र यायला हव्यात. असे संमेलन शासन स्तरावरून झाले तर राज्याचा शिक्षण विभाग देशात अग्रस्थानी पोहोचेल.
- शिवराज काटकर, सांगली

प्रेरणादायी उपक्रम
‘नवनिर्माणाचे शिलेदार’ या सदरात ‘इतिहासवेडा प्राथमिक शिक्षक’ या लेखाद्वारे कदमसरांच्या उपक्रमाबद्दल माहिती मिळाली. हा अनमोल ऐतिहासिक ठेवा जतन करून समाजाला योग्य ती माहिती पुरविण्याच्या संकल्पनेला मानाचा मुजरा! सरांप्रमाणेच मुलांच्या ओठावरही इतिहास असाच स्मरणांकित होऊ दे!
- सोमनाथ मदाने (ई-मेलद्वारे)

alt
समांतर वर्ग उपयुक्तच!
२ सप्टेंबरच्या अंकात स्मिता जोशी यांचा ‘अंतर सांधताना..’ हा लेख वाचला. समांतर वर्गाचा उपक्रम खूपच उपयोगी आहे. मुलांची अवघड विषयाची भीती यामुळे निश्चितच कमी होत असेल. या उपक्रमाला खूप खूप शुभेच्छा.
- रोहिणी जोशी

स्वत:च्या चुका समजल्या..
‘अंतर सांधताना..’ हा लेख वाचला. खूपच छान लेख आहे. निवृत्तीनंतर मी जवळपासच्या आश्रमात गेली चार वर्षे शिकवायला जातो. तेव्हा येणारे अनुभव आणि लेखातील अनुभव खूप जुळत आहेत. आपले काय चुकतेय, हे यामुळे कळल्यासारखे वाटत आहे.
 - जॉन (ई-मेलद्वारे)

राजकारण्यांच्या फॅक्टऱ्यांमुळे अभियांत्रिकीचा दर्जा घसरला
‘अभियंत्याची फॅक्टरी’मध्ये खराखुरा अभियंता आपण कधी घडवणार, ही व्यथा योग्यच आहे. या क्षेत्रात अनेक राजकारण्यांनी पैसा कमावण्यासाठी फॅक्टऱ्या उघडल्या आहेत. मात्र, तिथे प्रवेश घेतल्यानंतर शिक्षणाच्या सुविधा किती तुटपुंज्या आहेत, ते दिसते. तिथे प्रॅक्टिकलच्या नावाने बोंब असते. अभियंता म्हटला की, त्याची मानसिक व शारीरिक क्षमता कशी असावी, याकडे कुणी लक्ष देत नाही. परिणामी, असे नुसते पुस्तक वाचून उत्तीर्ण झालेले अभियंता फक्त सार्वजनिक क्षेत्रात नोकरी मिळवण्याचे साधन समजतात. याचे परिणाम काय होतात, ते वेगळे सांगायला नको.
- सुभेदार, (ई-मेलद्वारे)

अभियांत्रिकी शिक्षण : पैसे मिळवण्याचे साधन
alt
‘अभियंत्यांची फॅक्टरी’ या लेखात आजच्या अभियांत्रिकी शिक्षणाची नेमकी स्थिती मांडली आहे. मात्र राज्यकर्त्यांच्या दृष्टीने अभियांत्रिकी शिक्षण हे पैसे कमावण्याचे साधन असल्यामुळे ही परिस्थिती बदलणे अवघड आहे. राज्यातील बहुतांश महाविद्यालये ही राजकीय पुढाऱ्यांची आहेत. एकेका नेत्याची पाच-सहा महाविद्यालये असल्याची उदाहरणे आपल्या नजरेसमोर आहेत.
- समीर ढोक (ई-मेलद्वारे)

अनेक प्रश्नांची उत्तरे मिळाली
१७ सप्टेंबरच्या अंकात मिथिला दळवी यांचा ‘नेटकं लिहिण्यासाठी’ हा लेख अभ्यासपूर्ण होता. तो वाचल्यानंतर लिखाणासंबंधी असलेले बरेचसे प्रश्न मला सोपे झाल्यासारखे वाटले. माझी मुलगी या वयोगटात असल्याने तिच्याकडून लिहिणे कसे, कधीपासून करून घ्यावे, हे उलगडल्यासारखे वाटले. या वयोगटातील मुलांसाठी आणि त्यांच्या पालकांना उपयुक्त ठरेल, असे लिखाण यापुढेही यावे, अशी खूप इच्छा आहे.
- शर्वरी टिळक (ई-मेलद्वारे)

‘आनंदबन’सारख्या उपक्रमांची मोठी गरज
१० सप्टेंबरच्या अंकातील ‘प्रकाशाचे कवडसे’ या सदरामध्ये ‘आनंदबन’ प्रकल्पाविषयी माहिती मिळाली. लहान मुलांसाठी उपयुक्त ठरेल, असा हा उपक्रम आहे. प्रत्येक गावात अशा तऱ्हेचे उपक्रम उभारले गेले पाहिजेत. त्याची लहान मुलांना मोठी मदत होईल. प्रत्येकाला आपलं मूल मोठं कुणीतरी बनावं, असं वाटत असतं. मात्र, लहान मुलांच्या सर्वागीण विकासाचा विचार खूप कमी व्यक्ती करतात. ‘आनंदबन’सारख्या उपक्रमामुळे मुलांचा विकास होणे शक्य होईल, असे वाटते. हा उपक्रम सुरू करणाऱ्यांचे अभिनंदन आणि त्यांनी हा प्रयत्न अशाच चिकाटीने सुरू ठेवावा, अशी अपेक्षा.
- राजेंद्र गांगुर्डे (ई-मेलद्वारे)

..तर आयुष्यात सकारात्मक फरक पडेल.
नीलिमा किराणे यांच्या ‘जबाबदारी आणि उत्तरदायित्व’ या लेखात नेमक्या उदाहरणांद्वारे जबाबदारी आणि उत्तरदायित्व यातील फरक स्पष्ट केला आहे. हा फरक लक्षात घेऊन त्यानुसार वागलो, तर आपल्या आयुष्यात बराच सकारात्मक फरक पडेल.
- महावीर पांडे (ई-मेलद्वारे)

शैक्षणिक प्रयोग करणाऱ्यांना व्यासपीठ हवे!
‘नवनिर्माणाचे शिलेदार’ या सदरात ‘इतिहासवेडा प्राथमिक शिक्षक’ या लेखात कदमसरांबद्दल वाचले. कदमसरांचा आदर्श शिक्षकवर्गाने घेतला तर सरकारी शाळा आणि तिथे शिकणारी मुले यांचे जीवन बदलून जाईल. असे वेगळे शैक्षणिक प्रयोग करणाऱ्या व्यक्ती एकत्र यायला हव्यात. असे संमेलन शासन स्तरावरून झाले तर राज्याचा शिक्षण विभाग देशात अग्रस्थानी पोहोचेल.
- शिवराज काटकर, सांगली

प्रेरणादायी उपक्रम
‘नवनिर्माणाचे शिलेदार’ या सदरात ‘इतिहासवेडा प्राथमिक शिक्षक’ या लेखाद्वारे कदमसरांच्या उपक्रमाबद्दल माहिती मिळाली. हा अनमोल ऐतिहासिक ठेवा जतन करून समाजाला योग्य ती माहिती पुरविण्याच्या संकल्पनेला मानाचा मुजरा! सरांप्रमाणेच मुलांच्या ओठावरही इतिहास असाच स्मरणांकित होऊ दे!
- सोमनाथ मदाने (ई-मेलद्वारे)

समांतर वर्ग उपयुक्तच!
२ सप्टेंबरच्या अंकात स्मिता जोशी यांचा ‘अंतर सांधताना..’ हा लेख वाचला. समांतर वर्गाचा उपक्रम खूपच उपयोगी आहे. मुलांची अवघड विषयाची भीती यामुळे निश्चितच कमी होत असेल. या उपक्रमाला खूप खूप शुभेच्छा.
- रोहिणी जोशी

स्वत:च्या चुका समजल्या..
‘अंतर सांधताना..’ हा लेख वाचला. खूपच छान लेख आहे. निवृत्तीनंतर मी जवळपासच्या आश्रमात गेली चार वर्षे शिकवायला जातो. तेव्हा येणारे अनुभव आणि लेखातील अनुभव खूप जुळत आहेत. आपले काय चुकतेय, हे यामुळे कळल्यासारखे वाटत आहे.
 - जॉन (ई-मेलद्वारे)

राजकारण्यांच्या फॅक्टऱ्यांमुळे अभियांत्रिकीचा दर्जा घसरला
‘अभियंत्याची फॅक्टरी’मध्ये खराखुरा अभियंता आपण कधी घडवणार, ही व्यथा योग्यच आहे. या क्षेत्रात अनेक राजकारण्यांनी पैसा कमावण्यासाठी फॅक्टऱ्या उघडल्या आहेत. मात्र, तिथे प्रवेश घेतल्यानंतर शिक्षणाच्या सुविधा किती तुटपुंज्या आहेत, ते दिसते. तिथे प्रॅक्टिकलच्या नावाने बोंब असते. अभियंता म्हटला की, त्याची मानसिक व शारीरिक क्षमता कशी असावी, याकडे कुणी लक्ष देत नाही. परिणामी, असे नुसते पुस्तक वाचून उत्तीर्ण झालेले अभियंता फक्त सार्वजनिक क्षेत्रात नोकरी मिळवण्याचे साधन समजतात. याचे परिणाम काय होतात, ते वेगळे सांगायला नको.
- सुभेदार, (ई-मेलद्वारे)

अभियांत्रिकी शिक्षण : पैसे मिळवण्याचे साधन
‘अभियंत्यांची फॅक्टरी’ या लेखात आजच्या अभियांत्रिकी शिक्षणाची नेमकी स्थिती मांडली आहे. मात्र राज्यकर्त्यांच्या दृष्टीने अभियांत्रिकी शिक्षण हे पैसे कमावण्याचे साधन असल्यामुळे ही परिस्थिती बदलणे अवघड आहे. राज्यातील बहुतांश महाविद्यालये ही राजकीय पुढाऱ्यांची आहेत. एकेका नेत्याची पाच-सहा महाविद्यालये असल्याची उदाहरणे आपल्या नजरेसमोर आहेत.
- समीर ढोक (ई-मेलद्वारे)

दोष शैक्षणिक निर्णय घेणाऱ्यांचा!
‘अभियंत्यांची फॅक्टरी’ हा लेख वाचला. अभियंत्यांवर दोषारोप करून उपयोगाचे नाही. आपल्याकडे शैक्षणिक निर्णय घेताना राजकारणी आणि ती विशिष्ट शैक्षणिक पाश्र्वभूमी नसलेलेच अधिक असतात. स्थापत्य अभियांत्रिकीविषयक कामे करताना तर अनेकदा अभियंत्यांचे म्हणणे डावलले जाते.
- जितेंद्र मोरे (ई-मेलद्वारे)
 (आपल्या प्रतिक्रिया This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it   या पत्त्यावर पाठवाव्यात.)